DINGEN DIE JE NOOIT VAN EEN FASHIONISTA ZULT HOREN

Ik schrijf dit in ons tijdelijke kantoor ook wel het terras van The Standard hotel in New York’s Meatpacking District. Met Paris Hilton links, Rodrigo Otazu rechts en The Blonde Salad in het midden zijn we zeer geïnspireerd om dit stuk te schrijven. Hoewel we over de maan-intens-blij-en-kriebelend-van-plezier zijn met onze huidige opstelling, is het als fashionista HELEMAAL niet gedaan om dit te laten zien. En de lijst van andere dingen die je nooit van een fashionista zult horen is lang.

Iedereen die met mode te maken heeft is in principe dun. Er is een dun-dunner-dunst hiërarchie waar de modellen (want duh) de dunst zijn, de mensen die in de mode werken (denk aan stylisten, castingdirecteuren, hoofdcoiffeurs) redelijk dun zijn en topbloggers en sommige mode mensen (Suzy Menkes en Glenda Bailey zijn niet precies maat nul) een normale dun zijn. Koolhydraten staan nooit op het menu en het woord ‘brood’ is voor het laatst gesproken in 1998.

Fashionista’s zijn druk, druk, DRUK. Zelfs als ze niet druk zijn, zijn ze nog steeds druk in hun hoofd van de dag ervoor of druk met de drukke agenda voor de volgende dag en alleen de gedachte eraan is genoeg om je echt heel druk te maken.

Zie punt 1. Voor iedereen die de woorden ‘mode’ en ‘jeans’ matcht (Suzy en Glenda zouden NOOIT een paar jeans kopen, NOOIT). Vooral tijdens de modeweek is er veel inperking en de calorie-inname wordt tot een absoluut minimum beperkt (champagne en vodka tellen niet), dus die jeansmaten worden steeds kleiner.

Regel 1 in de mode. Zeg nooit dat je niet uitgenodigd was. Zeg dat je een andere afspraak hebt met een belangrijke investeerder die intens geïnteresseerd in je is of dat je die collectie van de ontwerper gisteren al hebt gezien en, ja sorry, maar het voelt al als oud nieuws of je hebt drie shows die tegelijkertijd lopen en soms moet je gewoon keuzes maken in het leven.

Zie 1 en 3. Brood is mode’s vijand nummer één.

Hallo! Sta op en straal kinderen! Het draait allemaal om zien en gezien worden. Ik word gefotografeerd, dus ik ben, herinner je je dat?

Niet eten is één ding. Maar dit toegeven is iets anders. Dus als iemand je iets aanbiedt, antwoord je: “Oh nee bedankt, ik heb gisteren een groot ontbijt gehad, dus ik ben prima. Maar ga jij gerust verder. Neem gerust!”

Fashionista’s houden van niets. Nooit. Of het moet iets heel nieuws en ‘verfrissends’ zijn dat bijdraagt aan je imago. Van alle modeweken vinden fashionista’s New York het minst interessant. Te commercieel, in september te heet, in februari te koud, te veel bloggers. Het is een grote, saaie nachtmerrie. Wat doen we hier eigenlijk?

Zeg het niet. Doe het niet. Denk er zelfs niet aan. Ren voor dekking. Niets is ‘cool’ totdat de meerderheid van de oppositie goedkeuring geeft. Positieve emoties zijn niet voor mode mensen. Alles wat ‘leuk’ is, moet weg. Punt.

‘Hebben’ is niet echt gedaan. Het gaat niet om wat je hebt en wilt dragen, het gaat om wat het betekent voor de mode. En de kunsten. En dat soort dingen.

Langzaam zijn is voor verliezers, jij bent de belangrijkste persoon op aarde, zeer hoog profiel, je doet gewoon niet ‘langzaam’.