We zijn terug in Amsterdam! En ik lijd aan een Fashion Week koorts; een loopneus, warme en koude rillingen en mijn hoofd draait. Het moet veroorzaakt zijn door mijn heftige 13-uur durende schema van de hele dag rondrennen en daarna zitten om op mijn laptop te werken. Maar wat heb ik me vermaakt! Ik moet je nog een verslag geven van de afgelopen dagen, dus laten we beginnen.

Tegen de tijd dat ik AL mijn kleren had ingepakt en enkele last minute artikelen had afgemaakt, was het 1 uur 's nachts. Mijn alarm was ingesteld op 05:30 en de Louis Vuitton show was gepland om 10 uur. Er was één klein probleem; we moesten het appartement om elf uur verlaten.

We besloten onze tassen bij Gare du Nord achter te laten voordat we naar de Fondation gingen, waar de Louis Vuitton show werd gehouden. We kwamen vast te zitten in het verkeer en moesten helemaal de stad door, maar door vroeg op te staan trotseerden we dat allemaal en arriveerden op tijd bij de show. Net als Selena Gomez, wiens menigte fans schreeuwde en huilde terwijl ze langs hen liep om het gebouw binnen te gaan.

Het geschreeuw ging door toen Kim en Kayne, Chloe Grace Mortez arriveerden. En we hebben Anna Wintour, Jennifer Connelly, Stromae, Michelle Williams, Mario Testino, Natalia Vodianova, Fan BingBing, Christian Louboutin en Lauren Santo Domingo nog niet eens genoemd.

Een succesvolle volle front row. Het was de laatste dag van de mode maand, de zon kwam tevoorschijn en iedereen was in een goede bui. De show ging live en terwijl Sacha en ik wachtten op de beelden, stuurde May me alle looks via WhatsApp.

We scheuren naar de volgende show: Miu Miu. Bij aankomst pakken we een hapje voordat we onze plaatsen achter de crashbarrière innemen. Miu Miu was, zoals altijd, de laatste show van het seizoen. Je kon de onrust voelen en de vermoeidheid duidelijk zien; iedereen was opgewonden en moe tegelijk. Zo vreemd dat de batterij van mijn telefoon alweer bijna leeg is, het moet wel lekken door Fashion Week. Echt. Ik heb vermoedens van een samenzwering.

De Miu Miu show was één grote extravaganza en eindigde met iedereen die riep: “Het is een wrap!”. De reactie was: “Tot volgend seizoen!” en je kon de melancholie voelen. De show was zo leuk dat we ons eigenlijk opgeladen voelden. Het was tijd om afscheid te nemen. Je kunt het vergelijken met de laatste schooldag; je bent blij dat school voorbij is, maar je gaat iedereen echt missen. We hebben nummers en kaarten uitgewisseld met al onze nieuwe vrienden en beloofd elkaar over een paar maanden weer te zien. Ik ga ze echter nog steeds missen.

Na Miu Miu gaat Sacha wat stadsfoto's maken en ik maak een wandeling nadat ik bij Gare du Nord ben gestopt (ik moest mijn hakken uitdoen!). Mijn neus bleef maar lopen en ik voelde me echt niet goed, dus ik parkeerde mezelf achter een klein bistrotafeltje op het terras. Om de een of andere reden bestelde ik een glas wijn dat vreselijk smaakte. Dat betekende dat ik zeker ziek was. Om zeven uur ontmoetten Sacha en ik elkaar op het station en de trein bracht ons terug naar Amsterdam. Beste Parijs, bedankt voor een magische week en ik hoop je snel weer te zien.