Dit is hoe je traint in New York

hier gaan we

De Ricky Aston– ervaring. Het is er een die je echt moet ervaren als je in New York bent. Goed, kijk, we hadden een beetje geluk dat Ricky bereid was om uit zijn bed te komen om ons op een zondagochtend een gratis workout te geven (want hij is een van de meest gewilde celebrity trainers en dat heeft een flink prijskaartje). “Het is niet per se een zware workout, het draait allemaal om consistentie. Je moet het een paar keer per week doen. Af en toe trainen heeft geen zin.” Volgens Ricky.

We ontmoetten hem in een enorme sportschool op Broadway. Work Train Fight Club. Zo heet het.

De workout

Goed, Liesbeth en ik hadden een wankele start. Vooral omdat Liesbeth erop wees dat ik het fitte meisje was en zij de roker die nooit traint.

We begonnen met wat buikspieroefeningen waarbij elke oefening 45 seconden duurde. Dus zodra je er een had voltooid, was het meteen naar de volgende. Het ging allemaal zo snel. Hier is een bal, doe wat squats, plank, dan benen omhoog in de lucht en til je billen op. Gelukkig waren dit allemaal dingen die ik wist te doen, dus we waren niet aan het treuzelen. En natuurlijk waren we in het begin te bang om iets te zeggen, maar na een half uur was dat onmogelijk. Ricky ging maar door. Zelfs een korte pauze of een slok water was onmogelijk.

Boksen hadden we eerder samen gedaan, hoewel het een tijdje geleden was sinds onze laatste strijd. En daarbij, Ricky (laten we hopen dat hij dit niet ziet) is net iets kleiner dan de lange bokstrainer waaraan ik gewend ben, dus het duurde even om aan te passen, maar gelukkig hadden we allebei een paar goede klappen. Onze ogen waren op de klok gericht, en de timer was goed op weg om 11 te bereiken, wat het moment was waarop de workout zou eindigen. Het zweet gutste over onze hele lichamen, dus er goed uitzien tijdens het trainen was allang verleden tijd.

de volgende dag

“Jullie zijn klaar, meiden.” Halleluja! En wat waren we trots, want we slaagden erin om Ricky's training te voltooien zonder KO te gaan. Hij hoopte dat we nog een tijdje in New York zouden blijven om ons in shape te krijgen, want hij zei dat hij wat potentieel zag. Nou, dat nemen we als een compliment. Tevreden gingen we lunchen bij The Butcher’s Daughter (een van mijn favoriete lunchplekken in de stad) en hadden avocado met ei en geweekte havermout met fruit.

Liesbeth bracht de volgende dag vrijwel kruipend door en ging zelfs naar de drogisterij om wat Advil te halen. Het meisje had pijn. Ik daarentegen had alleen een beetje spierpijn in mijn schouders, maar verder was ik prima. Ik was zelfs klaar voor een vervolg sessie. Ik denk dat de titel fitgirl me wel past, toch? Gewoon een beetje.