Homepage

Beauty

Een 1000 DOLLARS WAARD MAKE-UP (DEEL 1)

Het is duidelijk allemaal de schuld van Dominique Samuels. En van Victoria Beckham. Laten we haar niet vergeten. Ik verliet New York met een koffer met absoluut nul nieuwe kledingstukken (behalve de Frozen en Tinkerbell pyjama's van de Disney Store op Times Square) omdat ik, hip hip hoera waar is mijn medaille, niets nieuws had gekocht. Maar ik verliet wel met ongeveer 1000 dollar aan make-up in mijn handbagage. Serieus.

Mijn partner en vrijwel iedereen die redelijk is, zou waarschijnlijk moeten stoppen met lezen, maar iedereen die graag speelt en knoeit met make-up moet blijven.

Hoe is het allemaal gebeurd? Nou, het begon allemaal in Capri waar ik Dominique ontmoette en ik was onder de indruk van hoe hij altijd zo jong en stralend uitzag. Zelfs na een paar glazen wijn (met mij). Zijn geheim was Becca. En Tom Ford.

Ik nam foto's van zijn hele make-up voorraad (vergeet ik te vermelden dat hij toevallig een van de beste make-up artiesten is die ik ken?) en ik was van plan om de producten te zoeken terwijl ik in New York was. Dus de eerste stop van de reis: Sephora. Eén Becca foundation alstublieft en natuurlijk kan ik de onderoog verhelderende corrector niet vergeten. Hoe zou ik daar zonder kunnen leven? En ook de wenkbrauwset. En aangezien ik daar toch was, waarom niet de Bobbi Brown lipliner mee naar huis nemen. Ik had het de dag ervoor backstage bij Tibi gezien en voor mensen die normaal gesproken geen lippenstift dragen maar de lippen willen accentueren, is lipliner je beste vriend. Toen zag ik de Pat McGrath collectie en moest ik haar doorzichtige lipgloss hebben. Maar het was uitverkocht, dus ik wilde die van Milk (je weet wel, van de populaire Milk Studios tussen Meatpacking en Chelsea). Kortom, ik lette absoluut niet op hoeveel het allemaal zou kosten.

De Sephora menigte zijn een stel slimme koekjes. Wanneer je in de rij staat om je aankopen te betalen, moet je door een gangpad manoeuvreren vol met dingen waarvan je niet wist dat ze bestonden en die je eigenlijk niet echt nodig hebt, maar die je toch wilt. Dus dat borstelreinigingsproduct belandde in mijn boodschappentas. Net als de zeezout spray en de Molton Brown douchegel.

Bij de kassa veegde ik mijn kaart voor 250 dollar. En dat, beste vrienden, is pas het begin.

To be continued…