Happy & Healthy

UIEN HAKKEN ZONDER TE HUILEN

Soms gebeurt het en dan vind je me snikkend in de keuken en andere keren gebeurt er helemaal niets. Het heeft te maken met of je een sjalot of een grote witte ui aan het hakken bent en welk soort mes je gebruikt. Wat het ook is: het is ongelooflijk vervelend als je begint te huilen terwijl je je uien aan het hakken bent. Het doet pijn, je kunt niets zien en om de een of andere reden begin je automatisch je verdrietig te voelen. Je pakt je vaatdoek, veegt al je mascara weg en gaat weer aan de slag. Je kunt het vermijden door deze trucs te doen:

–       Gebruik een vlijmscherp en groot mes. Geen miezerig klein aardappelschilmesje.

–       Doe je ui 10 minuten in de vriezer. Het helpt.

–       Hak je ui onder stromend water, dat helpt ook.

–       Steek een kaars aan naast je snijplank, zo hebben je (traan)enzymen geen kans.

–       Zet de afzuigkap aan.

–       Ze zeggen dat mensen die contactlenzen dragen nooit huilen als ze uien hakken.

–       Zet een paar goggles op. Hahaha.

Waarom beginnen we eigenlijk te huilen als we uien hakken?

Oké, een lang verhaal met lastige woorden, maar het legt het uit: de cellen van uien bevatten verschillende soorten componenten, waaronder het enzym alliinase en een zwavelhoudend component. Wanneer je uien hakt, breek je de cellen waardoor ze kunnen ademen. De alliinase reageert dan op de zwavel. Er ontstaat een zuur dat door een ander enzym in een gas wordt omgezet. Wanneer dit gas in contact komt met de vochtigheid van je ogen, vormt zich een zwavelzuurverbinding. Deze verbinding irriteert je ogen en je traankanalen produceren tranen om het weg te spoelen.