WAAROM HET ECHT VERSCHRIKKELIJK IS WANNEER JE S.O. OP VAKANTIE IS GEGAAN (ZONDER JOU)
Ik ben een vreselijke en hypocriete ‘thuisblijver’. Ik ga de hele tijd op vakantie (hij kan maar beter wijs zijn en zijn lippen hierover gesloten houden) maar wanneer ik degene ben die achterblijft terwijl hij naar een ander land vlucht, kan ik het gewoon niet aan.
Mijn jongen Sander is op zijn jaarlijkse skireis met zijn vrienden en ik ben veranderd in een behoorlijk chagrijnige kat. (Je weet wel, die je altijd ziet die mensen gebruiken voor memes.) Niet omdat ik denk dat hij het niet verdient om te gaan, dat doet hij zeker. Maar omdat HIJ weg is en ik… Niet. Misschien is het gewoon weer een typisch geval van FOMO of kan ik het niet uitstaan dat ik degene ben die ‘thuis wacht’. Bridget Jones-stijl; verdrietig en alleen, een bak ijs etend op de bank terwijl ik wacht op de terugkeer van mijn geliefde. Mijn feministische hart barst in tranen wanneer die laatste zin tot me doordringt. Hoe dan ook, ik beschouw mezelf niet als het type ‘zeurende vriendin’, maar ik heb wel één eis en één eis alleen wanneer mijn partner weggaat; dat hij me elke nacht één keer belt. Gewoon zodat ik weet dat hij oké is en zodat hij me kan vertellen over zijn dag.
Eerste nacht. Ik word om 3:30 AM wakker, kijk op mijn telefoon die geen gemiste oproepen heeft en ik denk dat mijn man, A: begraven is onder de sneeuw na een lawine, B: ik gewoon niet belangrijk genoeg was vanavond of nog erger, C: zijn dronken kont naar huis is genomen door een paar opgewonden meisjes in schamele Oktoberfest-jurken. En ik citeer: “Ik krijg zelfs geen goede nacht-bericht? Gierig.” Terugkijkend op deze tekst, lach ik om mezelf. Zie je, ik heb dit niet geschreven. Mijn ziel was tijdelijk overgenomen door een extreem gefrustreerde vrouw. Ik las “Het spijt me schat, ik ben in slaap gevallen” op mijn scherm de volgende ochtend om 8:30. Ik viel in slaap… Typische mannelijke reactie.
Tweede dag. Ik krijg om 9:30 PM een oproep. Ik kan hem nauwelijks verstaan door de schnitzel, schnapps en de vele shots die hij al op dit punt heeft ingeademd. “Ja, alles is hier geweldig, schat. Ik heb plezier gehad met après-skiën. We lopen nu een heuvel af en we zijn een beetje -HICCUP- verdwaald…” Aan de ene kant kan ik dronken telefoontjes zoals deze echt niet uitstaan, ze geven me de drang om het eerste vliegtuig naar Oostenrijk te boeken, op een sneeuwscooter te springen en mijn man te redden en hem waarschijnlijk daarna uit te schelden. Aan de andere kant maakt zijn tipsy simpele zelf me altijd aan het lachen. Dus uiteindelijk besluit ik me geen zorgen te maken en hem gewoon zijn drank en ski-feest met zijn jongens te laten hebben. Een beetje geïrriteerd en chagrijnig, dat geef ik toe.
Is jouw S.O. ook al een week weg? Heb je gemerkt dat je begint te gloeien? Blijf dan lezen voordat je hem de volgende keer dat je hem belt verbaal een schop onder zijn kont geeft.
- In een relatie zijn betekent simpelweg dat je het risico moet nemen om elkaar je eigen ding te laten doen. Het is een teken dat je een gezonde relatie hebt wanneer jullie beiden ook ‘je eigen leven leven’. Houd echter in gedachten dat er altijd grenzen zijn.
- Je wilt dat hij zijn vakantie doorbrengt zoals jij je dat voorstelt; op jouw manier. Probeer te begrijpen dat het proberen om een ander persoon te veranderen nutteloos is. Het zal alleen maar spanning veroorzaken.
- Ware liefde kent geen angst. Hoe cliché dit ook klinkt, liefde is een positieve energie. Het draait allemaal om plezier, intimiteit, een diep gevoel van vertrouwen en alleen het beste voor elkaar willen. Ja, die twintig biertjes in de kroeg maken daar ook deel van uit. Opgewonden meisjes in Oktoberfest-kostuums niet. Ik herhaal: niet.
- Probeer je te realiseren dat je jezelf volledig aan je S.O. hechten egoïstisch is. Het lijkt misschien een manier om je onvoorwaardelijke liefde voor die persoon te tonen, maar de waarheid is dat je de andere persoon wilt controleren vanwege je eigen onzekerheden. Je kunt je onzeker voelen om alleen door het leven te gaan, of je bent bang om je partner te verliezen. Ook al is er geen reden om je zo te voelen. Jij bent de mooiste, toch? Duh.
Geschreven door Kiki Düren
