Real life: “My boyfriend cheated on me and I'm trying to forgive him”

Lisa (23) has been in a relationship with Sam (23) for over seven years. They were together in high school and are now studying in the same city. For Lisa, their relationship was perfect, until Sam confessed that he cheated. She has decided to give it another try, but realizes that this is not so easy.

“For me, it really came as a bolt from the blue. We had been together for so long and I was still incredibly happy and content in our relationship. I know people say that after a while that feeling of being in love fades, but when I think about it now, I know: that was still very much present for me. I noticed that when Sam confessed to cheating on me.","2":"Trust was never an issue for us. I have many male friends and Sam never saw that as a problem. Well, I am also a loyal person and it never even crossed my mind to cheat. I thought he felt the same way and I never really had a reason to doubt that. Now I often think: should I have been more suspicious? Should I have trusted less?","3":"The girl he cheated with is a colleague of his. Or was, I should say, because he quit his job after we gave our relationship another chance. As proof to me that he really regrets it, I think. But yes, the damage was already done, of course.","4":"He liked her, he honestly admitted that. They went to bed together twice, but there was a lot of texting and flirting at work beforehand. I feel sick when I think about it. I don't even know what I find worse: the idea that he was so intimate with someone else, or the sneaky texting while he was sitting on the couch with me.","5":"We don't live together, but I was sure that would happen, and I thought he was too. But now I don't know. I don't know anything for sure anymore. I was completely in shock when I found out about him and his colleague. And I find it cowardly that he was pressured by a mutual friend to tell me, who heard it very coincidentally through a friend of that colleague. I often think; what if that hadn't happened? Would he have ever had the guts to be honest?","6":"We didn't speak or see each other for two weeks; I said I needed time. But I was still so in love and I still can't imagine a life without him. And he was incredibly sorry, he said. And I believe him. I truly believe that he didn't want to ruin this and that he thinks he made a big mistake. But... and now?","7":"I gave him another chance and said that I want to try to put this behind us. But that was over half a year ago now and it doesn't seem to be working. When I have sex with Sam, I'm not really present. I only think: he did this with her too. Did he enjoy that just as much? Was she better than me? Thinner, prettier? Of course, I looked her up on Instagram and yes, she's a nice girl. But I don't know what exactly attracted him to her. Does he miss something in me that he found in her? He says no, but I have a hard time believing him.","8":"Sam said that if I wanted to go for it again, I also had to trust him again. Of course, that didn't happen automatically, and now I just pretend. I absolutely do not trust him. Luckily, it's corona now, so he can't go anywhere anyway, but what if that changes?","9":"I can't really talk about it with my friends. They think I should break up with him and that it's the only solution. But I don't want to break up. I don't want to lose him and I'm still head over heels in love. I want to find a way to trust and forgive him again, but I really don't know how.".

Vertrouwen was bij ons nooit een issue. Ik heb veel mannelijke vrienden en Sam vond dat nooit een probleem. Nou ben ik zelf ook een trouwe hond en het is niet eens bij me opgekomen om vreemd te gaan. Ik dacht dat hij er hetzelfde instond en ik heb eigenlijk nooit reden gehad om daaraan te twijfelen. Nu denk ik vaak: had ik achterdochtiger moeten zijn? Toch minder goed van vertrouwen?

Het meisje met wie hij is vreemdgegaan is een collega van hem. Of was, moet ik beter zeggen, want hij heeft ontslag genomen bij zijn werk nadat we onze relatie nog een kans gaven. Als bewijs aan mij dat hij echt spijt heeft, denk ik. Maar ja, het kwaad was natuurlijk al geschied.

Hij vond haar leuk, dat heeft hij eerlijk toegegeven. Twee keer zijn ze met elkaar naar bed geweest, maar daar ging veel appcontact en geflirt op de werkvloer aan vooraf. Misselijk word ik ervan als ik daaraan denk. Ik weet niet eens wat ik erger vind: het idee dat hij zo intiem is geweest met een ander, of het sneaky geapp terwijl hij met mij op de bank zat.

We wonen niet samen, maar dat dat zou gebeuren stond voor mij vast, en ik dacht voor hem ook. Maar nu weet ik het niet. Ik weet niets meer zeker. Volledig in shock was ik toen ik erachter kwam van hem en zijn collega. En het laffe vind ik nog wel dat hij onder druk is gezet door een gemeenschappelijke vriend om het mij te vertellen, die het heel toevallig via een vriendin van die collega heeft gehoord. Vaak denk ik; wat als dat niet was gebeurd? Had hij dan ooit het lef gehad om eerlijk te zijn?

We hebben elkaar toen twee weken niet gesproken of gezien; ik zei dat ik tijd nodig had. Maar ik was nog zó verliefd en kon en kan me nog steeds geen leven zonder hem voorstellen. En hij had onwijs veel spijt, zei hij. En ik geloof hem ook. Ik geloof echt dat hij dit niet kapot wilde maken en dat hij vindt dat hij een grote fout heeft gemaakt. Maar… en nu?

Ik heb hem nog een kans gegeven en gezegd dat ik wil proberen dit achter ons te laten. Maar dat is nu ruim een half jaar geleden en het lijkt me niet te lukken. Als ik seks met Sam heb, ben ik er met m’n hoofd niet bij. Dan denk ik alleen maar: dit deed hij ook met haar. Vond hij dat net zo fijn? Was ze beter dan ik? Slanker, mooier? Natuurlijk heb ik haar opgezocht op Instagram en ja, het is een leuke meid. Maar ik weet niet wat hem precies aantrok in haar. Mist hij iets bij mij wat hij wel bij haar vond? Hij zegt zelf van niet, maar ik heb moeite hem te geloven.

Sam zei dat als ik er weer voor wilde gaan, ik hem ook weer moest vertrouwen. Natuurlijk ging dat niet vanzelf, en nu doe ik maar alsof. Ik vertrouw hem absoluut niet. Nu is het gelukkig corona, dus kan hij toch geen kant op, maar wat als dat wel weer het geval is?

Met vriendinnen kan ik het er niet echt over hebben. Zij vinden dat ik het alsnog moet uitmaken en dat dat de enige oplossing is. Maar ik wíl het niet uitmaken. Ik wil hem niet kwijt en ben nog hartstikke verliefd. Ik wil een manier vinden waarop ik hem weer kan vertrouwen en vergeven, maar ik weet gewoon echt niet hoe.”

In this unusual time, we asked people to share their honest story. To avoid hurting others, the names of Lisa and Sam have been changed.