She is a fashion icon, stylist and has been creative director of American Vogue since 1988. The fiery redhead Grace Coddington, outlines in her memoir a portrait of 50 years in the fashion industry, in which she looks back on her life through the use of self-drawn illustrations, her famous fashion reports and archive images. Once a shy girl from North Wales, who became a model working in London and Paris, went on to be a fashion editor in New York.
Stylistically, the book isn’t going to win any prizes (but perhaps it’s the Dutch version?) but I read it during my flight to America all in one go. It’s hard to imagine, but at the beginning of my career as a stylist and fashion editor (moi, just a little younger) my experience was that the models had to bring their own shoes and have a light and dark coloured bra and underpants to use on photo shoots. In some cases, they even had to do their own hair and makeup. Yes, people; those were the days …
In the last pages of Grace’s memoirs, there’s a chapter entitled ‘Then and Now,’ in which she writes:
“Who are all these people? Sometimes I think I’m the last remaining person who comes to the shows FOR THE PLEASURE OF SEEING THE CLOTHES. There’s more that’s filmed and tweeted or stupid questions are asked and everyone’s got an opinion”.
Yes, Grace, fashion and the world around it have changed. Much of the creativity that could be found has given way to commerce. And it’s also true nowadays, that anyone that likes to shop can hang out a shingle and call themselves a ‘personal shopper’. A girl wearing a bracelet sometimes dares to readily call herself a stylist, and if you wear designer clothes with the help of a personal shopper, you are lauded as a style icon.
Read this memoir! It’s a valuable book, where the modern fashion world is seen from a historical perspective. It’s written with a healthy dose of self-deprecation, it’s funny, poignant, and above all, entertaining. Creative and passionate professionals such as Grace, have the gift of making our lives a little better; they can tell stories that touch us with their images and emotions.
Ze is mode-icoon, styliste en sinds 1988 creative director van de Amerikaanse Vogue. De nuchtere roodharige Grace Coddington schetst in haar memoires een beeld van 50 jaar mode-industrie waarin ze terugblikt op haar leven met zelf getekende illustraties, haar beroemde modereportages en archiefbeeld. Ooit was ze een verlegen meisje uit Noord Wales, dat model werd en in Londen en Parijs werkte voordat ze moderedacteur werd in New York.
Qua stijl valt het boek niet in de prijzen (of de Nederlandse vertaling is knullig?), maar ik las het tijdens mijn vlucht naar Amerika toch in één ruk uit. Het is moeilijk voor te stellen, maar ook ik heb aan het begin van mijn carrière als styliste en moderedacteur (moi net een tikje jonger) meegemaakt dat modellen hun eigen schoenen mee moesten nemen en dat ze een licht en een donker gekleurde beha en onderbroek meezeulden naar een shoot. In een enkel geval moesten ze zelfs hun eigen haar en make-up doen. Jaha mensen dat waren nog eens tijden…
De laatste pagina’s van Grace’s memoires eindigen met een hoofdstuk over Toen en Nu. Ze schrijft:
Wie zijn toch al die mensen die op die presentaties en shows afkomen? Ben ik de enige die hier is OM NAAR DE KLEDING TE KIJKEN en niet om vooral ZELF GEZIEN TE WORDEN? Er wordt maar gefilmd en getwitterd, er worden domme vragen beantwoord en iedereen mag een mening hebben.
Ja Grace, de mode én de wereld daaromheen zijn veranderd. Veel van de creativiteit van vroeger heeft plaats moeten maken voor commercie. En het is waar dat elke hobbyist die het leuk vindt om kleding te kopen zichzelf tegenwoordig tot personal shopper kan uitroepen. Een meisje dat een armband kan omhangen durft zich soms wel erg rap stylist te noemen en als je met behulp van die personal shopper designerkleding aantrekt, bombardeert men je al snel tot stijlicoon.
Lezen dus deze memoires! Het is een waardevolle terugblik waarbij de moderne modewereld in historisch perspectief wordt gezet. Het is geschreven met gezonde zelfspot, grappig, scherp maar vooral onderhoudend. Creatieve en gepassioneerde professionals als Grace hebben de gave ons leven een beetje mooier te maken, ze kunnen met beelden verhalen vertellen en maken zo emoties los.
GRACE Een memoir Grace Coddington Uitgeverij Atlas Contact
