JOSSELINS ZOEKTOCHT NAAR DE BRIL

Vroeger vond ik heel veel dingen cool. Ik wilde die dan ook en als ik die eenmaal had, was ik heel ongelukkig omdat ik het toch allemaal niet zo leuk vond. Het begon bijvoorbeeld met een gebroken arm, want gips was natuurlijk iets wat niemand had. Mijn ouders hadden me er al op voorbereid dat ik het achteraf vast minder leuk zou vinden en ik moest ze inderdaad gelijk geven. Zelfde met de pixie cut. Die kwam namelijk echt pas vijftien jaar later in de mode. En daarbij heb ik vroeger ook drieduizend keer geroepen dat ik heel héél graag een bril wilde.

Nu zat ik een paar weekjes geleden in de auto bij Lilian en zij vroeg mij even de nummers van de parkeermeter voor te lezen. Nou, echt niet dat ik die vijf cijfers soepeltjes opsomde. Om eerlijk te zijn kwamen er gewoon vijf totaal verschillende getallen uit. En toen we Sinterklaas bij Lilian gingen vieren in Zoetermeer, misten we door mijn toedoen ook de afslag, waardoor we eerst Den Haag en Rijswijk hebben aangetikt. Ik had dus al wel een pietsie door dat er op zich wat met mijn ogen aan de hand was.

Vriendin Jolien heeft sinds drie weken een bril en mijn hemel, ze was al knap, maar nu is ze echt nóg knapper. Zij stelde mij dus best een beetje gerust over het feit dat brillen eigenlijk ook heel cool kunnen zijn. Met vriendin Jolien in het hoofd, Carice van Houten en Jennifer Aniston in het hoofd bracht ik een bezoekje aan de brillenwinkel Ace & Tate om daar eerst even mijn ogen op te laten meten om mezelf vervolgens aan een passessie te onderwerpen. De oogmeting was alsof er een wereld voor mij open ging, want ik kon opeens de overkant van de straat hartstikke helder zien in plaats van wat vage lichtjes. Dus ja, ik was gelukkig. Sterker nog, ik denk dat de brillenmeneer nog nooit zo’n gelukkig persoon heeft gezien in zijn leven. Tot het moment dat ik brillen moest passen, want ik kon dan wel van die knappe koppen in mijn hoofd hebben, geen bril die mij een knapper mens maakte. Uiteraard wel honderd selfies gemaakt; haar los, haar vast en weet ik veel wat, maar nee, ik kwam er niet uit.

Kwam daar het liefste meisje van de winkel met de tip dat ik ook vijf brillen online kon bestellen voor vijf dagen, om ze te proberen. Bij elk lookje, met elke soort make-up en met elke coupe. Al blijft dat bij mij toch echt bij een knotje. Heb ik gedaan. En na honderden passessies, meningen en slechte selfies verder heb ik uiteindelijk een bril gekozen, want toegegeven: ik heb echt het knapste model uit de collectie uitgekozen en nu verheug ik me best op zijn komst.

Eind goed, al goed. Brildragende Josselin ziet binnenkort weer blaadjes aan de bomen (kerstbomen hè, duh) en nummerborden van andere auto’s en dus is dit het éérste voorbeeld van dingen die ik vroeger heel cool vond en nu eigenlijk nog steeds. Fieuw.