Haat aan de algemene e-mail

May achter laptop

Ik krijg ze dagelijks. Je hebt de verstopte algemene e-mail die begint met een luchtig voor iedereen geldend ‘Hi, hoe is het?’ en de andere optie is die waar mensen een beetje hun best voor hebben gedaan en net de moeite hebben genomen om je naam achter ‘Beste’ in te vullen. ‘Beste May-Britt’ (met een beetje pech staat er ‘Mee-Britt’ of ‘Meghan’, wat best knap is, want mijn e-mailadres heb je blijkbaar wel goed ingevuld maar om het twee regels later te herhalen is dan ineens heel moeilijk) met daaropvolgend een extreem onpersoonlijk persbericht. De ergste zijn de mails die erkennen totaal onpersoonlijk te zijn. Dat zijn de zogenaamde schuine streepjes. ‘Beste journalist schuine streep blogger schuine streep influencer’ en dan rolt er weer een hapklare brok uit. Ik vraag me altijd af of er dan ook maar een journalist/vlogger of influencer reageert. En ook of er iemand is die zichzelf ook zo noemt. Journalist, soit, al vind ik dat die titel eigenlijk de Peter R. de Vries-en en de Eric Smit-ten van deze wereld toe komt en niet ons lippenstiftentesters. Met alle respect voor ons mooie vak, de term journalist krijg ik niet langs mijn tanden.

 

In de rol van nuffige hoofdredacteur (die term past me dan weer wel) wil ik in een flauwe bui nog wel eens reageren met de vraag of deze mail voor mij bestemd is, omdat in de aanhef allemaal beroepen staan vermeld die ik niet uitoefen. En ik zucht dan zachtjes als ik een ‘Jazeker, ook voor jou, hoor’ terugkrijg.

 

De algemene onpersoonlijke mail beperkt zich niet tot het zakelijke verkeer. Neen, hij is in opkomst. Hij maakt furore. Zo heb je de klassenmail die nogal eens voor oneigenlijke doeleinden wordt gebruikt. Of de buurtmail. En de laatste trend is dat iedereen altijd antwoordt op ‘reply all’ en daar dan ook weer en groupe op reageert. Ik zeg het je: de algemene groepsmail is het nieuwe WhatsApp. Ik kijk wel eens gegeneerd als ik de maildadressen zie van collega-ouders. Niet iedereen heeft namelijk een braaf vrijetijdshotmail-accountje. Stel, je werkt bij Stibbe Advocaten met een uurprijs van €750,-, dan zit je er toch niet op te wachten om te lezen dat de kleine Lexie luizen had, maar dat ze nu weer onder controle zijn?

 

De beste les leerde ik van mijn collega Franska Stuy (inderdaad, die van Franska.nl). Onze toenmalige leidinggevende stuurde naar alle hoofdredacteuren een onderwerpsuggestie. Ik moet zeggen dat de mail mij al snel ontschoten was (een bijeffect van groepsmails: je wordt niet persoonlijk aangesproken dus niemand voelt zich echt verantwoordelijk) en dus niets met het onderwerp had gedaan. Twee weken later deed de manager opnieuw een mail uit aan hetzelfde clubje. Verbolgen dit keer. Waarom we niets met de suggestie hadden gedaan. ‘Oeps, ontschoten’, was mijn antwoord. Van de andere hoofdredacteur plopte een out of office terug. De beste reactie kwam van Franska. ‘Oh, gewoon. Ik reageer nooit op en doe nooit iets met e-mails die aan meer mensen dan aan mij gericht zijn.’ Ik denk dat dit mijn nieuwe mailmantra wordt, wat jij?