De films en docu’s over 9/11 die je wilt hebben gezien

9/11 is altijd een gekke dag. Voor velen wel, denk ik. Dat het vandaag alweer 18 jaar geleden is vind ik ook zó bizar om te beseffen. Er zijn gewoon (jong)volwassenen die deze dag alleen maar kennen van verhalen. Ik was 12 toen het gebeurde maar herinner het me nog als de dag van gisteren. Nog minder dan een jaar daarvoor was ik met mijn broer en ouders voor het eerst in de Big Apple geweest, een stad die voor de 12-jarige ik als intens groot aanvoelde.

 

Dat gevoel is eigenlijk nooit echt veranderd, maar ik kon maar moeilijk beseffen dat die stad waar ik zo kort geleden nog was, dat daar dít gebeurde.

 

18 jaar geleden inmiddels maar, gelukkig en terecht, allesbehalve vergeten. Elk jaar rond deze tijd zijn er veel films, docu’s en specials rondom 9/11 te zien. Ik heb daarom vandaag voor jullie de beste films en docu’s op een rijtje gezet, die de angst, paniek, chaos, àlle emoties rondom 9/11 goed weet te laten zien.

 

1. 9/11. Deze documentaire kwam in 2002 al uit, gemaakt door de Franse broers Naudet. Veel privébeelden gemaakt door James Hanlon worden gebruikt, die in Manhattan was op deze dag. Je volgt bij deze docu dus hoe 9/11 vanaf downtown NYC werd meegemaakt, en het geeft goed inzicht in hoe de brandweermannen te werk gingen. Ook de torens van binnen zijn veel te zien. Angstaanjagend, maar héél indrukwekkend deze docu.

 

2. United 93. Deze film was in 2006 in de bioscoop te zien. Als je denkt dat Hollywood een centje probeerde te verdienen over de rug van de slachtoffers, zit je wat mij betreft verkeerd als het op deze film aankomt. Het volgt het verhaal van de vlucht United 93, die bedoeld was voor het Witte Huis, maar crashte in Pennsylvania. Alleen maar onbekende acteurs, een bewuste keuze zodat je niet wordt afgeleid van waar het om draait. Deze passagiers waren zo ontzettend dapper; de vlucht stortte neer omdat de passagiers besloten de terroristen te overmeesteren.

 

3. 102 Minutes That Changed America. Documentaire van het Amerikaanse History Channel dat precies even lang duurde als de aanslag op de torens zelf: 102 minuten. Veel beelden vanuit New York zelf, waarbij alles wordt gevolgd vanaf het moment dat de eerste toren wordt geraakt tot het moment dat de tweede toren valt. De tijd komt vaak in beeld in de vorm van een klok, wat je een goed beeld geeft van in hoe weinig tijd dit alles gebeurde. Veel gebruik van amateurbeelden zonder voice-overs (vind ik zelf een groot pluspunt).

 

4. Extremely Loud and Incredibly Close. Mooi boek, maar ook een mooie verfilming. Zoals bij 99% van de gevallen wint het boek het wel, maar alsnog past deze zeker in het rijtje. Misschien een beetje een Hollywood-film, maar ik vind het een mooie film die mij absoluut raakte. En ik kan me voorstellen dat de documentaires met de ‘echte’ beelden ook wel heel zwaar op de maag zijn om veel te kijken, dus wat dat betreft is de verhaallijn van het jongetje op zoek naar zijn vader een fijne ‘afleiding’.

 

5. Fahrenheit 9/11. ‘Documentaire’ gemaakt door Michael Moore. Ik zet het tussen aanhalingstekens, omdat – ondanks dat ik zijn documentaires vaak erg goed vind – Michael Moore niet altijd even objectief is in zijn documentaires. Deze docu gaat dieper in op de rol van toenmalig president George W. Bush, de beslissing om Irak binnen te vallen en de rol van de media erin. Zeker heel interessant, maar blijf wel een beetje met een kritische blik kijken.