category image

Irritatie die pakketjespick-uppunten heet

Als corona ons één ding heeft geleerd, is het dat bestellen een uitkomst is. Alleen nu we helemaal in bestel-full swing zijn en ons normale leven weer een beetje begint (had ik al verteld dat ik morgen gevaccineerd word? Ik word morgen gevaccineerd!) dient zich een nieuw probleem aan.

Want als de deurbel gaat ben ik niet meer thuis. En mijn buren ook niet. Dus gaat het pakketje hups naar een PostNL-pick-uppunt. Vroeger had de wijnwinkel hier om de hoek een plekje gereserveerd voor al onze nieuwe aankopen, maar hij werd bijkans overspannen van alle briesende dorpsgenoten die hun pakjes opeisten, dus na twee mensen ontzegging tot de winkel te hebben opgelegd (ik was het niet, wees gerust) kapte hij er mee.

En nu, nu worden mijn pakketjes dus elders gedropt. Man, je zou er een tv-format à la HuntMasters van kunnen maken zoals ik door de stad word gestuurd. Vandaag was de Truus Oversteeghenstraat aan de beurt. Na me een half uur door de stad geploeterd te hebben was ik er. Maar ter plaatse bleek de bewuste winkel slash pick-uppunt dicht, terwijl op haar site stond dat ze om 10:00 uur open was en ik om 11:15 uur op de bel drukte.

Een collega-ophaler vertelde dat ze er over vijf minuutjes zou zijn. Prima, kon ik even opzoeken wie Truus Oversteeghen was (verzetsstrijdster/beeldhouwer, schilder, overleden in 2016 in Grootebroek) en na het betere gepompiedom besloot ik de dame in kwestie te bellen. Tien minuutjes, dan was ze er. ‘Maar er is hier een jongen die u tien minuten geleden ook heeft gebeld en toen zei u vijf minuutjes,’ pruttelde ik. En dat het toch best raar was dat ze niet aanwezig was op het tijdstip waarop ze open zegt te zijn. Of ik dat raar vond, vroeg ze. Ik bevestigde. We hingen op en ik ging naar huis. Wat vond ik daar. Een u-was-niet-thuis-kaartje. Maar geen zorg, het pakket was bezorgd bij de DA aan de Amsterdamstraat. Vast ook niet dicht bij mijn huis.

Beste planners van PostNL, wat was er mis met een pakketje een tweede keer aanbieden? Of zijn jullie door het Ministerie van VWS ingeschakeld om onze coronakilo’s er af te fietsen? Of door de middenstand ingehuurd om ons terug de winkel in te krijgen? Ik kan jullie vertellen: het werkt wel, maar of ik het leuk vind, da’s een tweede.

Dit is trouwens de uitkomst, maar ik vind het zo lelijk.

BY May-Britt Mobach
Jongleert doordeweek met kinderen en laptops, vermoedt een serieuze shopverslaving en probeert lichtelijk obsessief latte- en wijngebruik van zich af te schudden door overmatig veel te sporten.
Afbeelding van May-Britt Mobach