Over de laatste aflevering van The Summer I Turned Pretty

Viel ik in een gat? Nee, gelukkig niet!

Viel ik in een gat? Nee, want deze ochtend brachten de makers het blijde nieuws dat *The Summer I Turned Pretty* terug gaat komen met een film, dus Conrad, Jeremiah en Belly blijven nog even in ons leven. Maar vond ik de aflevering perfect? Dat natuurlijk niet. Iets te zeuren heb ik altijd.

Wat er dus raar was aan *The Summer I Turned Pretty*

Laten we eerlijk zijn, *The Summer I Turned Pretty* is geen serie die uitblinkt in continuïteit en inhoudelijke precisie. Kijk daarvoor even naar mijn artikel over de rugzakscène in Parijs. Er zijn heel veel dingen die onlogisch zijn, zoals een middagje naar een pretpark dat wordt uitgesponnen over driekwart van een aflevering, waar de dood van Susannah ineens heel abrupt plaatsvindt. Maar dat maakt allemaal niet uit, want de leuke dingen aan de serie zijn ontzettend in de meerderheid. Als Jude Law smakt of een klein boertje laat na het eten, zou ik hem dat ook vergeven. Afijn, zo dus. Maar na de high van de laatste aflevering, heb ik toch ook wel een puntje ter verbetering voor de makers.

Waarom het Parijs-deel in *The Summer I Turned Pretty* niet perfect was

Heerlijk, de scènes met Conrad in Parijs, romantiek ten top. Maar dat moment waarop ze hem meeneemt naar haar ‘geheime’ plek waar ze een prachtig uitzicht heeft over Parijs, kunnen we daar even op inzoomen? Dat uitzicht, dat is toch getekend? Of is het een greenscreen of is er met AI gewerkt? Ik begrijp het allemaal niet, want ze hebben overduidelijk wel in Parijs gefilmd, maar mogelijk ging de toestemming voor een bepaalde locatie met uitzicht niet door of was het te omslachtig, maar dit kwam wel heel lullig over. Als Conrad en Belly samen in beeld zijn, zie je Parijs heel wazig op de achtergrond, terwijl als je een uitzichtlocatie kiest, je één ding goed wil zien: het uitzicht. Vond ik een gemiste kans.

En dan die foto’s op het einde: dat kerstliedje

Het einde was heerlijk, alles ging precies zoals ik hoopte dat het zou gaan. En als kijker voel je duidelijk de liefde van de makers in de aftiteling. Hier bedankte Jenny Han, de schrijver van het boek *The Summer I Turned Pretty*, die ook nauw betrokken was bij de serie, de mensen voor het kijken en het meeleven met Belly door de jaren heen. Ondertussen wordt de liefde van *SPOILER ALERT* Belly en Conrad (maar dit zag je sowieso wel aankomen) bejubeld door een kerstliedje, met ondertussen een shot waarin gebladerd wordt door een fotoboek met foto’s van Belly en Conrad. En daar, lieve vriendinnen, had ik dus wel wat over te zaniken. Want ten eerste: van waar ineens dat kerstmuziekje? Voor mijn gevoel zaten we nog met een been in de verjaardag van Belly (en die is in de zomer, dat weten we, want die vierde ze altijd tijdens hun legendarische summers in Cousins) en ineens is het patsboem kerst. Oké, je kunt denken dat de makers ons willen laten weten dat Belly en Conrad ook met kerst nog samen zijn, maar het voelde echt een beetje raar. Liever had ik foto’s in meerdere seizoenen gezien, waardoor je begrijpt dat ze happily ever after leven. En dan de foto’s. We zien echt dertig foto’s van Belly en Conrad in dezelfde situatie; zij in rood-wit gestipte pyjama met Conrad in haar appartement in Parijs tijdens een ontbijt. Ze lachen, nemen een hapje, Belly pakt een cadeautje uit. Maar, je plakt toch niet dertig foto’s in een plakboek van een moment? Had dan als makers even een dagje ingepland om Belly en Conrad op meerdere plekken en in verschillende outfits te fotograferen, dan had het geklopt. Dit was een typisch gevalletje van leuk bedacht, maar niet helemaal goed uitgevoerd. Misschien een idee om dat bij de film iets beter te doen. Tipje voor de makers: kijk naar de “toegift” bij *Paddington* en *Wonka*, dat zijn echte extra’s waarvoor je blijft zitten. En na het succes van de serie moeten de makers daar bij de film alle tijd en budget voor hebben.

Dit bericht op Instagram bekijken

Een bericht gedeeld door Jules (Taylor’s Version) TSITP spoilers (@bellyconradspr)