Erotisch verhaal: “Ik voel hem in me, terwijl ik zijn tong in Amelies mond zie verdwijnen”

De avond dat Roos met Jacques en Amelie in bed beland blijft rondspoken in haar hoofd. Ze kan aan niets anders denken.

Het is midden in de nacht als ik door de rustige straten van Parijs naar huis loop. Ook al vroeg Jacques of ik wilde blijven slapen, ik kon het niet. Het zou de magie van de avond wegnemen om morgen naast hem wakker te worden. Mijn lippen tintelen van het zoenen, mijn lichaam voelt bijna alsof het niet van mij is. Als ik aan Amelie denk, dan voel ik de opwinding weer door mijn buik trekken. Wat doet deze vrouw met me?

Thuis laat ik me op bed vallen. Ik ben doodmoe, maar voel me klaarwakker tegelijk. En elke keer als ik mijn ogen sluit zie ik Amelie en Jacques voor me. Hoe hij me aankeek, zijn mondhoek iets omhoog in een brutale glimlach, terwijl hij zijn stropdas afdeed en overhemd losknoopte. Ik adem diep in en speel de vrijpartij nog een keer af in mijn hoofd.

Ik schok nog na van het orgasme dat Amelie me gaf als Jacques zich op me laat zakken. Hij begraaft zijn hoofd in mijn hals en snuift onze geuren op, terwijl hij zachtjes mijn hals likt en zijn mond mijn tepel vindt. Even voel ik plagerig zijn tanden, als hij mijn tepel in zijn mond neemt. Ik kreun. Van het orgasme, van de nieuwe opwinding die alweer door mijn lijf stroomt. Ik wil Jacques in me voelen, terwijl Amelie er nog is. Terwijl ze naar me kijkt. Jacques vingers vinden zijn weg tussen mijn benen en hij trekt even geamuseerd zijn wenkbrauw op als hij voelt hoe opgewonden ik ben. “Zo, Roos. Heb je het naar je zin?”, fluistert hij in mijn oor. En dan voel ik hoe hij zich tergend langzaam in me duwt.

Ik draai mijn hoofd naar Amelie en ze buigt zich voorover om me te zoenen. Ze bijt op mijn onderlip en haar tong verkent mijn mond opnieuw. Voorzichtiger dit keer. Jacques ademhaling wordt zwaarder als hij ziet hoe ze me kust en mijn borsten streelt. Amelie maakt zich van me los en draait zich om naar Jacques. Hij laat zijn vrije hand door haar lange, blonde haar gaan en trekt haar naar zich toe. Ondertussen stoot hij steeds sneller en nog dieper in me. Het voelt vreemd en opwindend tegelijk om hem in me te voelen, terwijl ik zijn tong in Amelies mond zie verdwijnen. Zijn handen over haar rug zie glijden, haar lichaam dicht tegen dat van hem aan.

Als Amelie zich van Jacques losmaakt vinden mijn handen haar naakte lichaam. Ze voelt zacht en warm. Haar hand glijdt over mijn onderbuik naar beneden en ze speelt met me. Jacques vertraagt zijn tempo. Hij beweegt heel langzaam en diep in me, terwijl Amelie rondjes cirkelt met haar vingers. Haar andere hand kneedt mijn linkerborst en ik heb even het gevoel dat ik flauw ga vallen. Zo intens, zo allesoverweldigend is het. Jacques in me, zijn handen om mijn billen, de vingers en mond van Amelie, het neemt me over. Ik voel een klein lachje over mijn gezicht trekken, omdat het zo onwerkelijk is dat ik hier in bed lig. Met hem en met haar. Amelie ziet de verrukking en beweegt haar mond naar mijn oor. “Ik ben blij dat je het naar je zin hebt”, fluistert ze. En de klank van haar stem en haar adem langs mijn huid laten me trillen van opwinding. Ik hap naar adem.

Amelie buigt zich over me heen, ze likt langs mijn lippen. Ik open mijn mond om haar kus te beantwoorden. “Tot een volgende keer, mooie Roos”, zegt ze. Amelie pakt haar rode jurk op van de grond en geeft Jacques een snelle zoen als ze de kamer uitloopt. Ineens zijn we samen. Net zo snel als ze er was is ze ook weer verdwenen. Jacques draait me in één beweging op mijn buik en trekt me aan mijn heupen dicht tegen zich aan. Mijn eerste orgasme met Amelie is nog zo dichtbij, dat ik bijna meteen in mijn tweede verdwijn. Het golft over me heen, tot ik geen lucht meer krijg. En ook Jacques houdt het niet meer. “God, Roos. Jullie zijn het mooiste dat ik in lange tijd heb gezien”, kreunt hij.

In de verte hoor ik iets rinkelen. Het is de bel. Ik zit meteen rechtovereind in bed, maar de gedachten aan vannacht sluimeren nog in mijn hoofd. Ik schiet een top en broek aan en ren richting de intercom in de gang. Als ik op het scherm kijk zie ik het hoofd van Jacques. “Oui?”, zeg ik in de hoorn. “Koffie, Roos”, zegt Jacques terwijl hij een beker voor de camera houdt. “En ik kom even checken of je oké bent.” Ik glimlach. Blijkbaar ben ik dus niet de enige die maar aan één ding kan denken.