Seks bij mijn schoonouders tijdens kerst (hoe dan?)
want ja, ik wil wel een witte kerst
Ik kan hier nu al tegen op zien. Wij moeten bij mijn schoonouders blijven slapen, want ze wonen te ver om terug te rijden na het kerstdiner. Maar heel even, er zijn toch echt heel weinig dingen zo onromantisch als met je partner bij zijn ouders logeren tijdens de feestdagen. Slapen we weer in die lelijke logeerkamer met z’n bruin lelijk bloemetjesdekbed uit het jaar 1930, de muren zijn dunner dan je geduld op dag drie en ergens beneden ligt je schoonmoeder al te snurken. En toch, ik wil kerst seks. Sorry hoor, maar een witte kerst bij mij is een verplicht nummertje. Bij jou ook toch?
De realiteit van de logeerkamer
Overdag ben ik echt lief, sociaal en best wel dankbaar voor alles. Ik help met afwassen, lach beleefd om die verhalen die ik al meer dan acht keer hebt gehoord en ik eet net iets te enthousiast van die gore rollade stukjes. Maar ’s avonds, als iedereen eindelijk naar bed is, gebeurt er iets. Het is kerst.
Je ligt naast elkaar. In stilte. Te luisteren naar het huis. Naar trapgeluiden. Naar een kraan die tikt.
Timing is alles
Bij je eigen huis gaat alles lekker vanzelf. Bij je schoonouders helaas niet. Seks wordt dan echt een ongemakkelijke situatie. Het is geen romantiek.
Geluiden waar je ineens hyperbewust van bent
Alles klinkt harder. Alles kraakt. De vloer. Het bed. Jijzelf. Ik trek ons beiden onder de dekens. Want niemand mag ons horen.
Mijn partner fluistert dingen als: “Niet bewegen.”
Ik denkt alleen maar: “Hoor ik iets? Waarom hoor ik voetstappen?”
Maar op dat moment is de spanning echt niet sexy, maar best wel paniek. Want stel je voor dat iemand ineens op de gang staat. Met pantoffels. En een vraag over het ontbijt voor morgen ochtend. Waarom gunt niemand ons die witte kerst met luide klokken die ik even zelf span.
De dunne lijn tussen spannend en ongemakkelijk
Aan de ene kant is iets rebels aan intimiteit op een plek waar het eigenlijk niet hoort. Maar dat was echt iets wat je tien jaar geleden misschien spannend vond. Maar nu? Nu wil je vooral dat niemand iets merkt.
Ik wil geen signalen afgeven. Geen verdachte stiltes. Geen “alles oké daarboven?” door de deur heen. Je wilt onzichtbaar zijn. Onhoorbaar. Onbesproken.
Kleine tekenen dat je misschien toch niet zo discreet was
En dan de volgende ochtend, dan ben ik zo bang dat ze het toch gehoord hebben.
- Je schoonvader die ’s ochtends opvallend snel de krant openslaat…
- Of die ene opmerking, zo jullie toch wel een witte kerst?
- Je schoonmoeder die ineens overdreven hard “GOEDEMORGEN” zegt…
- Of die ene blik. Die zegt: ik weet iets, maar ik ga er niets over zeggen
En dat is misschien nog wel het ergste.
Praten we hier ooit over?
Nee. Natuurlijk niet. Never, nooit !
Dit is een collectief zwijgen. Een ongeschreven regel. Seks bij je schoonouders bestaat niet, ook al heeft iedereen ooit bewezen dat het technisch mogelijk is. Maar het bestaat echt niet.
Ik praat er hooguit over met mijn vriendinnen. Fluisterend. Nou ja, misschien dat niet. Maar wel echt met plaatsvervangende schaamte en heel veel lachen. “Nee maar echt, ik durfde amper te ademen de volgende ochtend.”
Conclusie: het gebeurt, maar niemand claimt het
Seks bij je schoonouders tijdens de feestdagen zou een verplicht nummertje moeten zijn, dat weten zij en dat weten wij. Maar toch, ik weet dat het niet slim is, maar we doen het eigenlijk toch wel altijd. Niet omdat het ideaal is. Niet omdat het romantisch is. Maar omdat wij samen bent. En kerst seks is nu eenmaal het meest romantisch.
En daarna? Daarna ga je gewoon weer samen beneden ontbijten. Alsof er niets is gebeurd. Met een croissant. En oogcontact dat nét iets te lang duurt….
En jij? Seks bij je schoonouders, of toch niet?
