Fashion

Het sprookje van Simone

By
Een blonde vrouw zit in een felrode fauteuil. Ze draagt een elegant zwart pak met krijtstreep, een zwarte kanten top eronder en een horloge. Ze kijkt naar rechts en heeft haar kin op haar hand laten rusten. Links van haar staat een klein, zwart tafeltje met een orchidee. Op de achtergrond is een raam met een decoratieve structuur te zien.

Lang geleden waren er drie winkels in Den Haag, Amsterdam en Rotterdam die als een magneet alle modelievende mensen uit het hele land naar zich toe trokken: Puck en Hans. Het stel, ik weet niet of ze high school sweethearts waren, maar Puck had wel de highschoolleeftijd van 17 toen ze haar hart verloor aan Hans, had een zeldzame smaak en stijl.

Twee blonde vrouwen poseren in een moderne kamer met kunst aan de muur. Een jongere vrouw, gekleed in een zwarte satijnen blouse, donkere broek en hoge zwarte laarzen, zit op de leuning van een zwarte chaise longue. Een oudere vrouw, met een korte blonde coupe en een bril met roze montuur, ligt in de chaise longue en draagt een zwarte blazer over een wit overhemd. Achter hen hangt een groot schilderij van een Amsterdamse gracht en een collage van kleinere, ingelijste kunstwerken.

De twee leefden samen, kochten toonaangevende ontwerpers in én maakten twee keer per jaar een eigen collectie die tot aan Bloomingdale’s in New York werd verkocht. Een van die grote fans was de moeder van Simone van Trojen. Zij trakteerde zich met behoorlijke regelmaat op een ‘piece’ van Puck en Hans. Hun kleding ging verder dan het bedekken van het lichaam; het waren items, kunstwerkjes die een heel leven bij je bleven. Tenminste, als je ze niet achterliet in de trein, zoals Simone dat een keer deed met dat perfecte Puck en Hans-jurkje dat ze uit de collectie van haar moeder had gekregen.

Een oudere, blonde vrouw zit ontspannen op een zwarte, leren bank in Chesterfield-stijl. Ze draagt een zwart krijtstreeppak, een wit overhemd, een roze/rode sokken en opvallende beige-roze sportschoenen met een dikke zool. Ze kijkt recht in de camera met een bril met een roze montuur. Op de bank liggen twee kussens met illustraties van gezichten. Achter haar hangt een groot schilderij met de tekst 'Share More Love' boven een gouden hart, omringd door gouden stralen op een bordeauxrode achtergrond. Er ligt ook een bosje gouden bloemen op de bank.

Ze miste het jurkje dat zich letterlijk plooide naar elke gelegenheid zo ontzettend, dat het haar inspireerde tot het opzetten van haar eigen modelabel: LaDress. Alles draaide om het perfecte jurkje dat voor alles voldeed. Met een slippertje droeg je het naar die lunch aan het strand, met een stiletto werd het je uitgaansoutfit en met een hoge laars droeg je het naar kantoor. Het jurkje bracht Simone ver, de collectie breidde uit met alles wat een drukke vrouw nodig heeft: van de perfecte jeans tot die lange wollen jas en dat power-pak. Maar de liefde voor dat jurkje, die bleef.

Jaren later wandelde haar man met hondje Tommie in het Vondelpark. “Ik heb toch zo’n leuke vrouw ontmoet,” vertelde hij bij thuiskomst. Puck was haar naam geweest en oh ja, ‘ze deed ook iets in de mode’. Simone drukte hem één ding op het hart: mocht hij haar weer zien, dan moest hij vragen of zij dé Puck was. Dé Puck van Puck en Hans. Bij een buurtborrel in een café in Amsterdam-Zuid zag de man van Simone zijn Vondelparkvriendin Puck en stelde haar, beloofd is beloofd, voor aan zijn vrouw. Te gehaast voor beleefdheden, sprak Simone de woorden: “Dag Puck, ik ben Simone, zullen we iets samen doen?”

Want iets samen doen, dat moest zo zijn. Als zich een full circle-moment aandient, moet je het pakken. Dat voelde Puck, die inmiddels een leeftijd en status had bereikt waarbij ze niet meer zo nodig hoefde, ook. Hans leeft niet meer, maar de samenwerking tussen LaDress en Puck en Hans is in de creatieve geest van dit memorabele koppel tot leven gekomen. Het comfort van LaDress met die edgy bite van Puck en Hans. Met natuurlijk een eerbetoon aan dat ene doorgeknoopte jurkje waar het allemaal mee begon.