Even over Unknown Number
We moeten napraten

Ik begin even met een enorme Unknown Number-spoiler. Tegen iedereen die hem nog niet heeft gezien, zou ik willen zeggen: scheer je weg en ga kijken. En als je hem wel hebt verslonden, blijf vooral bij me. Maandagavond zat ik op het vliegveld van Bari en worstelde ik me door een enorme vertraging. De documentaire Unknown Number leek het perfecte kijkmateriaal, aangezien ik gezien de vertraging en vluchtduur meteen diezelfde avond nog kon afronden. Dus daar gingen we.

Wat je moet weten over Unknown Number
Het verhaal is je bekend: een schattig meisje van 12, Lauryn, krijgt een vriendje, Owen. Samen sporten, samen naar school. Een onschuldige, all-American high school sweetheart-situatie. Tot Lauryn van een onbekend nummer, vandaar de titel, steeds vaker berichtjes krijgt. De teksten worden steeds explicieter en harder, met uiteindelijk zelfs regelmatige aanmoedigingen aan Lauryn om zich van het leven te benemen. Ook Owen, Lauryn’s vriendje, krijgt regelmatig dit soort teksten. De zender wil Owen hebben en doet er alles aan om Lauryn uit de weg te ruimen. Als Lauryn en Owen na twaalf maanden cyberstalken hun relatie beëindigen, is het zeker niet over met de tekstjes. Als Owen na een tijdje een nieuw vriendinnetje krijgt, gaat het cyberstalken door en krijgt ook zijn nieuwe vriendin dagelijks een emmer haat over zich heengekieperd. Iedereen wordt ingeschakeld om erachter te komen wie de dader is. De school werkt mee, de politie natuurlijk, en ook de ouders van Owen en Lauryn. Wat blijkt? De moeder van Lauryn is de dader. Het is verschrikkelijk zo grof en gemeen. Deze berichtenstroom zal voor altijd een trauma betekenen in de levens van Owen en Lauryn. Tot zover het gruwelijke verhaal, zeg. Maar dan de documentaire.

Wat ik vind van Unknown Number
Natuurlijk is de documentaire na afloop gemaakt. De hoofdpersonen zijn allemaal na afloop geïnterviewd, zo ook de moeder van Lauryn. En dat maakt het wel heel bizar. Eerst zie je haar spreken over de berichten, over hoe moeilijk het is voor haar dochter en voor Owen, en later, in exact dezelfde setting, reageert ze op de reveal. Dan huilt ze en breekt ze en probeert ze enigszins te verklaren waarom ze dit gedaan heeft. Hierin schiet ze overigens helemaal tekort, want welk argument zou dit goed kunnen praten? Niets. Daardoor denk je bijna dat de hoofdpersonen extreem goede acteurs zijn. Want ook de moeder van Owen kan heel goed vertellen hoe de situatie is als ze de dader nog niet hebben, terwijl, zo blijkt later, ze tijdens die opnames al wel wist dat het de moeder van Lauryn was. Afijn, dat vond ik vreemd. Al kun je ook denken dat de makers begenadigde interviewers zijn die de hoofdpersonen uit dit verhaal goed hebben kunnen begeleiden naar bepaalde momenten en hen zover hebben gekregen te antwoorden alsof ze ‘in het nu’ zaten.

Onthullingen in Unknown Number: moeder en dochter
Wat ik ook heel apart vond, was dat op het moment dat Lauryn hoorde dat haar moeder de dader was, ze niet boos werd op haar moeder. Haar moeder ging achter haar staan en begon haar kusjes te geven en te aaien, en Lauryn stortte zich niet bepaald in haar armen, maar ze onderging het geknuffel en pakte wel de arm van haar moeder. Ze was waarschijnlijk volledig in shock, en er is natuurlijk geen blauwdruk voor hoe je reageert in zo’n situatie, maar ik vond het wel opmerkelijk. Deze inval in het huis van Lauryn is overigens met verborgen camera gefilmd op het moment zelf door de politie, dus dit is niet nagespeeld. Maar dit vond ik opmerkelijk. Verder wordt Kendra, de moeder van Lauryn, neergezet als een heel betrokken en actieve moeder die altijd langs de lijn stond en meeging met schooluitjes etc. Bij die reveal zie je een huis dat zo schokkend rommelig is, dat dit op geen enkele manier strookte met de aangeharkte moeder zoals ze in de rest van de documentaire werd neergezet. Ze bleek ook al een jaar of langer geen baan meer te hebben zonder dat iemand dat wist, dus het voelt als kijker wel alsof er een hele hoop aspecten van dit verhaal niet worden aangestipt. Zelf komt Kendra, de moeder van Lauryn ook niet veel verder dan het feit dat ze veel heeft meegemaakt en ‘iedereen wel eens iets fouts of stoms doet in z’n leven’. Een duider verklaart dat Kendra mogelijk lijdt aan een vorm van Munchausen by Proxy, waarbij de moeder een kind ziek of in dit geval zwak en afhankelijk zou maken om haar daarna te kunnen troosten.

Unknown Number: de gevolgen voor Lauryn en haar moeder
De documentaire eindigt met het gegeven dat moeder Kendra anderhalf jaar de gevangenis in moet en zij en Lauryn elkaar ook zo lang niet mogen zien. Wel zie je wat fragmenten uit mailtjes van Kendra aan Lauryn die weer zo vrolijk en jolig zijn dat ‘labiel’ een woord is dat enigszins op zijn plaats is.
Ik ben er sinds maandagavond een beetje van in de war. Jullie?
Bron: Netflix



