WIDM napraat: deze leugens kwamen wel heel makkelijk

Deze week geen emotioneel weerzien met oude bekenden, maar wél een vleugje nostalgie in de vorm van ouderwetse Hollandse spelletjes. Al blijft het natuurlijk ‘Wie is de Mol?’, en daar gaat alles net even anders. Open kaart spelen? Ho maar. Van een tikkeltje valsspelen ligt niemand wakker. Vooral Jurre niet; die schudt zijn leugens wel héél soepel uit zijn mouw. Zelfs Rik lijkt zijn normaal zo stalen gezicht nauwelijks in de plooi te kunnen houden. Viel de Mol hier door de mand?

Wie is de Mol? of gewoon CSI?

Even leek het alsof we midden in een nieuwe true crime-thriller waren beland; maar zodra de eerste klanken van de intro starten, weten we weer: dit is gewoon WIDM. Al mogen we het voor nu best CSI: De Mol noemen. De eigenaar van een groot Portugees landhuis is “vermoord”, en de kandidaten moeten als een soort levend Cluedo op zoek naar de dader, het wapen én de locatie. Riks belangrijkste tip? Check álle alibi’s (daar komen we zo nog even op terug).

Jurre, Sahil, Kim en Merel nemen de verhoren voor hun rekening, terwijl de rest met een heuse detectivekit op zoek gaat naar vingerafdrukken en bloedsporen. Of er echt de juiste vragen worden gesteld? “Did you love him?” is heerlijk juicy in films, maar hier kom je er niet per se verder mee. Merel, we begrijpen die slappe lach volledig. En het alibi van de kok checken… niemand?

De tikkende timer blijkt uiteindelijk de grootste vijand. Bij elk miniscuul spoor worden enorme conclusies getrokken, en dat komt ze duur te staan. De dader ontkomt, net als het grootste deel van het geld. Misschien was het handig geweest om ontdekkingen zoals een geheime kamer even met de héle groep te delen… of niet, Merel? Tja, elkaar vertrouwen blijft lastig; en de Mol lacht ondertussen in z’n vuistje.

Jurre kwam er bijna mee weg… bijna

Na een bewogen nacht in het landhuis is het tijd voor een luchtiger spelletje. Een stoelendans op fadomuziek met een heerlijke lunch; al geldt dat laatste niet voor iedereen. Een paar kandidaten krijgen namelijk een gerecht dat nét even zuurder of pittiger is dan de rest en moeten dat met hun beste pokerface verbloemen. Je wilt het einde van deze lunch halen; en als Rik dat zó benadrukt, weet je dat er meer achter zit.

Terwijl iedereen iets té enthousiast roept hoe “heerlijk” de eerste gang is, loopt Loes langzaam tomaatrood aan. Ze doet keihard haar best niets te laten merken, maar haar gezicht verraadt alles. En zagen jullie wat Anne-Marie deed? Zonder iets te zeggen schuift ze in ronde twee een stoeltje op. Misschien moest het van de productie, maar het kan óók zomaar een bewust tactisch zetje zijn. In elk geval bespaart het haar een extreem zuur toetje. Iets wat Kim niet lukt; zij valt direct door de mand en ook Nathan lijkt te moeten vertrekken.

Totdat Merel opmerkt dat Jurre wel héél hard zijn best doet om alle aandacht van zich af te houden. Zit hij hier de boel te bedriegen? Zelf zweert hij van niet; hij gooit zelfs zijn vriendschap met Sahil in de strijd. Maar het helpt niets. Jurres leugens worden keihard doorzien. Zelfs Rik lijkt zich niet volledig neutraal te kunnen houden; zijn normaal zo stalen gezicht vertrekt. Is hier een flinke molactie mislukt? Dat Jurre zó makkelijk liegt, schrijven we in elk geval met dikke stift op.

Die troeven zetten alles op zijn kop

De lunch is gedaan en met €1500 erbij was het best een geslaagd etentje. Maar het echte werk begint nu pas: er zijn troeven te verdienen. Merel, Nathan, Sahil en Anne-Marie krijgen allemaal een joker, én een envelop met een vraagteken erop. Openmaken hoeft niet, maar ja… die verleiding is natuurlijk véél te groot. Merel kan haar nieuwsgierigheid niet bedwingen en scheurt ’m open. Veel wijzer worden we van haar reactie alleen niet.

Haar geheimzinnigheid werkt als een domino-effect: Nathan en Sahil gaan ook overstag. En Sahil? Die wil maar één ding: voorkomen dat Anne-Marie haar envelop opent. Want als zij dat niet doet, levert hem dat nóg een extra joker op. Zijn mindgames lijken te werken, en zo blijven er uiteindelijk drie troeven in het spel. Eén voor Anne-Marie en twee voor Sahil; al geeft hij er eentje door aan zijn maatje Nathan. Voor hen lijkt aflevering 6 ineens binnen handbereik.

En dan blijkt: deze troeven zijn het keerpunt. De afvallers van de lunch mogen vooral níét weten wat er daarna is gebeurd, of wie met een joker in zijn zak loopt. De tijd van delen en “voor de groep gaan” lijkt voorbij. The game is nu pas écht on.

Ontsnappen lukt geen tweede keer

De eliminatie van vorige week liet flinke sporen na. De pot was tot op de laatste cent leeg, maar één voordeel had het wel: Sahil en Anne-Marie kregen geen scherm te zien. Eén van hen kroop dus écht door het oog van de naald.

Met zo’n tweede leven hoop je natuurlijk op nieuwe inzichten. Even het licht zien, een frisse theorie, en voorkomen dat je nu wél je koffers moet pakken. Wie vorige week de klos was, zullen we nooit zeker weten; al kunnen we vermoeden dat het Sahil was. Want ondanks zijn joker valt nu tóch het doek voor hem.

Maar voor hij echt afscheid neemt, krijgt hij nog een bijzonder souvenir: de vrijstelling die in zijn eerste seizoen ongebruikt met hem mee naar huis ging. Ook deze keer redt ’ie het niet, maar hé, het is wél een mooi aandenken. Een herinnering aan een reis waarin hij misschien wel door zijn real-life bestie is verraden… wie zal het zeggen?