Else (31) ging naar een exclusief seksfeest
“Het stel waarmee ik stond te praten zei: ‘Zullen we ons even uitkleden?’”

Ik had zelf ook nooit gedacht dat ik dit zou doen. En al helemaal niet dat ik het aan iemand zou vertellen. Dat doe ik wel, omdat ik weet dat er veel nieuwsgierigheid naar bestaat. Maar ik hoop wel dat je me vergeeft dat ik dit onder pseudoniem opschrijf. Dat je naar seksfeesten gaat, is nou niet bepaald iets dat mijn moeder of de groenteboer van me hoeven te weten.
Naar seksfeesten gaan is een ontzettende trend onder hippe Amsterdammers. Je kunt solo gaan, of met je partner, en je kunt er ook voor kiezen om alleen te kijken en te observeren. Bij mij ging het er iets anders aan toe. Ik was in New York voor mijn werk, ik ben model, en werd in een bar aangesproken door een leuke jongen. We kletsten wat, hij trakteerde me op een margarita en vooruit, toen nog een. Daarna vroeg hij via een omweg, waar ga je zoal uit etcetera, of ik wel eens naar sensual parties was geweest. Ik reageerde eerst een beetje geschokt, want door mijn modellenagentschap ben ik goed getraind om niet in te gaan op seksuele avances, maar Zach, zo heette hij, bracht het juist op een heel leuke manier. Normaal zou zo’n kaart 1500 dollar kosten, maar omdat ze meer vrouwen binnen wilden hebben, zou ik gratis naar binnen mogen. Het zal, zonder op te scheppen, vast ook hebben meegeholpen dat ik model ben.

Dus daar ging ik. Nadat ik een uur voor mijn kast had staan dralen, want wat doe je aan naar zo’n feest? Té sexy was vast raar en voelde nog ongemakkelijker, maar mijn standaardattire van jeans met een wit shirtje was far underdressed, dat begreep ik wel zonder er ooit geweest te zijn. Ik koos voor een lange, zwarte slipdress, die is tenslotte helemaal hot door de Carolyn Bessette-revival, en koos voor zwarte ballerina’s voor in de taxi. In een tas had ik zwarte Louboutins bij me die ik laatst bij een shoot had mogen houden.
De ingang was een beetje verstopt. Ik liep een “normaal” New Yorks pand binnen met zo’n weinig glamoureus trappenhuis. Na drie trappen kwam ik bij een soort receptie waar bodyguards stonden en een meisje dat de gastenlijst in haar handen had. De bodyguards doorzochten mijn tas en ik werd door een vrouw gefouilleerd. De gastvrouw nam me mee naar een tafeltje waar ze me vroeg om mijn telefoon in te leveren en een quitclaim in drievoud te tekenen. In verband met privacy, zei ze erbij. Ik knikte en tekende snel, verwisselde mijn ballerina’s voor de Louboutins, gaf al mijn spullen aan haar en liep met haar mee de lift in. Ze drukte op ‘Penthouse and Rooftop’ in de lift en daar gingen we.
Toen de liftdeuren openden, wenste ze me veel plezier en draaide zij weer om, de lift in naar beneden. Daar stond ik. In een vreemde ruimte, op een seksfeest, midden in New York, zonder iemand die ik kende en ook nog eens zonder telefoon. Voorzichtig begon ik de ruimte in me op te nemen. Het was een krankzinnig groot penthouse. Prachtig ingericht, met in de lengte van de kamer een heel groot balkon met een trap naar de rooftop. Als je The Morning Show hebt gezien: bedenk het appartement van Jennifer Aniston in die serie en doe dat maal tien. Bizar.
Er was een tafel met een champagnekoeler waar allerlei soorten champagne in lagen. Ruinart, Krug, het beste van het beste. Toen ik een beetje ongemakkelijk keek, want hoe moest ik betalen zonder telefoon of portemonnee, zei iemand die langsliep: “It’s all inclusive, darling.” Meteen voelde ik me een ontzettende nieuwkomer en moest ik denken aan de eerste keer dat ik in de Soho House op Meatpacking District was en vroeg om het wachtwoord van de wifi. Dan ben je geen regular en het voelde meteen alsof ik had gefaald in mijn poging een ontzettende coole New Yorker te zijn.
Al drink ik eigenlijk niet, besloot ik dat een glas champagne me door het begin van deze avond zou helpen en met het glas in mijn hand liep ik verder door de ruimte. Er waren meer bars, er was eten en ik zag een tafel met drugs. Er lagen bergen cocaïne en allerlei andere pillen met beschrijvingen. Toen ik omdraaide en een soort serre in liep, zag ik een vrouw op een tafel liggen die oraal werd bevredigd door een man terwijl twee vrouwen haar borsten kneedden en kusten. Ze had een klein masker voor haar ogen, maar ik meende toch een heel bekende Amerikaanse actrice in haar te herkennen.

Ik zag een man die op handen en knieën door de ruimte liep met een band om zijn nek met daaraan een riem, waaraan hij door een in leer gehulde vrouw werd voortgetrokken, maar ik zag ook een leuk, redelijk normaal ogend stel aan de bar staan. Bij hen besloot ik me te voegen en, hoera, we hadden een normaal gesprek. Zij kwamen uit Kaapstad, ik uit Amsterdam, we spraken over de dingen die we leuk vonden aan New York en over alles wat lastig was. Mijn glas werd bijgevuld en na een minuut of vijftien keken ze me aan en zeiden ze: “Zullen we ons gaan uitkleden en naar de andere kamer gaan?”
Mijn hart schoot vijftien centimeter omhoog. Nu zou het gebeuren. En waarom ook niet? Ik wist waar ik naartoe zou gaan, toch? Ik was jong en de wereld wachtte om veroverd te worden. Ik knikte dus en op dat moment schoof de vrouw haar hand over mijn billen. “You’re so fit,” zei ze.
Ik zei dat ik eerst even naar de wc wilde en hen daarna zou zien. En daar, op de wc, kreeg ik bijna een paniekaanval. Waar had ik in vredesnaam allemaal voor getekend? Wat als er iets gebeurde met me dat ik niet zou willen? Had ik rechten? Ik zou niemand kunnen bellen en zou, zelfs als er iets zou gebeuren, juridisch geen poot hebben om op te staan.
Ik klapte de deksel op de bril, legde mijn ellebogen op mijn knieën en besloot me te focussen op mijn ademhaling. Toen wist ik: dit ga ik niet doen. Ik waste mijn polsen onder het koude water en liep terug naar het stel. Ik zag teleurstelling in hun ogen toen ik, aangekleed en zij naakt, naar hen toe liep.
“Het spijt me, maar ik ben net ongesteld geworden,” pruttelde ik nog voordat ik wegliep.
Thuis kreeg ik een appje van Zach. Dat hij begreep dat ik niet lang was gebleven, maar dat ik een gratis membership voor de komende twee jaar van hem kreeg en altijd welkom was.
Dus ik beschouw dit als een voorzichtig voorspel. En als ik weer ga, laat ik het je weten.



