Deze literaire meesterwerken zijn eigenlijk gewoon keiharde porno

Porno is vies, althans dat heeft een wat vulgair randje. Maar deze romans zijn kunst en zullen je toch rode oortjes bezorgen.

Waarschijnlijk heb ik het over jou. Intelligent, belezen, iemand die haar boodschappen doet bij de biologische slager en weet wat autofiktion betekent en die bij het woord ‘porno’ haar neus optrekt. Want te grof en te mannelijk, te weinig verbeelding, te veel close-up en te veel rechttoe rechtaan. En toch. Toch is er soms dat verlangen naar iets wat verder gaat dan een kus op de nek op pagina 247 van een doorsnee literaire roman.

Goed nieuws: de wereldliteratuur bedient je. Al decennialang, eigenlijk. Want terwijl academici erover debatteren of Flaubert de modernistische roman uitvond, weten wij nu: die kerel kon ook gewoon schrijven en prikkelend ook. En hij was bepaald niet de enige.

Dus speciaal voor jou, voor mij en alle vrouwen die heus een portie erotiek lusten maar dan wel op een beschafde manier: de meesterwerken die je met een gerust hart op je salontafel kunt laten slingeren, maar waarbij je stiekem wel heel blij bent dat je alleen thuis was bij het lezen.

Lady Chatterley’s Lover – D.H. Lawrence (1928)

Dit boek was decennialang verboden in Engeland. Verboden. Dat zegt genoeg. Lawrence beschrijft de affaire tussen de aristocratische Connie en haar wildopzichter Mellors met een woordkeuze die destijds de Britse rechter deed blozen en nu nog altijd, laten we er geen doekjes om winden, behoorlijk effectief is. Lawrence geloofde heilig in seks als bevrijding, als het enige echte contact tussen twee mensen in een geindustrialiseerde wereld vol vervreemding. Dat klinkt als een scriptie, maar het leest als iets heel anders. De bloemenpasjes zul je niet snel vergeten en meer zeg ik niet.

Delta of Venus – Anais Nin (1977, geschreven jaren ’40)

Anais Nin schreef deze korte verhalen oorspronkelijk in opdracht van een anonieme verzamelaar die haar een dollar per pagina betaalde en haar vroeg: meer seks, minder poezie. Nin weigerde de poezie te schrappen, maar het resultaat is een collectie die tegelijkertijd literair verfijnd en ronduit expliciet is; een combinatie die je niet zo vaak tegenkomt. Nin schrijft over verlangen vanuit een vrouwelijk perspectief, met een sensualiteit die anno nu nog fris aanvoelt. Dit is het boek dat je aan een vriendin geeft met de tekst: ‘gewoon even lezen.’ Ze begrijpt het dan wel.

Story of O – Pauline Reage (1954)

Gepubliceerd onder pseudoniem, want de werkelijke auteur – de Franse schrijfster Anne Desclos – zou haar baan verliezen als het uitkwam. Story of O won de prestigieuze Prix des Deux Magots. En het is ook gewoon keiharde BDSM-literatuur. Bondage, Discipline, Dominance, Submission, Sadism en Masochism, okee. Het verhaal van een vrouw die zich volledig overgeeft aan haar minnaar is al zeventig jaar onderwerp van feministische discussie: is dit bevrijding of onderwerping? Emancipatie of fantasie? Het antwoord is misschien: allebei. Als het je ding is, zou ik zeggen: leest.

The Unbearable Lightness of Being – Milan Kundera (1984)

Een van mijn persoonlijke favorieten, net als de film trouwens. Oh, die scene met Lena Olin en de hoed… Dit boek staat op elke geselecteerde boekenlijst van elke beschaafde universiteit ter wereld. Het staat ook bol van de seks. Kundera beschrijft de erotische escapades van de Praagse chirurg Tomas met een filosofische afstandelijkheid die het allemaal nog pikanter maakt – alsof je toekijkt en tegelijk nadenkt over het bestaan. De scenes tussen Tomas en de frivole Sabina, met haar bolhoed en haar spiegelspelletjes, zijn inmiddels historisch. Dit is het boek waarmee je op een Tinder-date indruk maakt en jezelf. De spreekwoordelijke win-win dus.

Lust – Elfriede Jelinek (1989)

Jelinek won de Nobelprijs voor Literatuur. Dat staat netjes op de achterflap. Wat er niet op staat: dit boek is een meedogenloze, bijna pornografische beschrijving van seks en macht in een Oostenrijks huwelijk; bewust rauw, opzettelijk onromantisch, en toch onmogelijk weg te leggen. Jelinek schrijft als een chirurg die snijdt met een scalpel van taal. Niet voor de dunne huid, wel voor wie literatuur wil die echt iets doet. En als iemand er een Nobelprijs mee heeft gewonnen, hoef jij je er niet voor te schamen. Zelfs niet als je het in het vliegtuig aan het lezen bent.

Fanny Hill – John Cleland (1748)

Het oudste boek op deze lijst is nog altijd indrukwekkend actueel. Cleland schreef dit in de gevangenis en creeerde de memoires van een jonge vrouw die het Londense 18e-eeuwse seksleven van binnenuit beschrijft. Niet als slachtoffer, maar als agent van haar eigen verhaal. Fanny Hill is grappig, gedetailleerd en ook nog eens historisch interessant. Bovendien is het expliciet op een manier die je niet verwacht van iets wat zo lang geleden is geschreven. De wereld waarin we leven verandert misschien sneller dan het licht, onze aardse behoeftes blijven behoorlijk hetzelfde, zo blijkt.

Zout op mijn huid – Benoite Groult

Zij een intellectuele Parisienne, hij een Bretonse visser met een totaal verschillende levensstijl. Beiden zijn getrouwd, maar niet met elkaar. Hun ontmoeting leidt tot een levenslange hartstochtelijke verhouding. Je zou er bijna een minnaar voor willen nemen. Ook een perfect boek voor de vakantie.

Dus doktersromannetjes hoef je niet meer met een gegeneerd “ik koop het voor een vriendin” bij de boekhandel af te rekenen. Deze boeken tillen je op elk niveau naar een hoger niveau.

PS Geinspireerd door The Unbearable Lightness of Being? We schreven hier een artikel over de beste spiegelseks. Voor als je even door wilt pakken.