En de Mercur gaat naar....

Hollywood heeft de Oscars, wetenschappers hebben de Nobelprijs, tijdschrift mensen hebben de Mercurs.

Elk jaar in december kleden alle dames en heren uit de tijdschriftwereld zich op en gaan naar Amsterdam waar een beroemd persoon de avond voorzit. Lauren Verster, Anita Witzier, personen van dat niveau. Er zijn optredens en iedereen is extreem nerveus.

Ik herinner me nog dat Hilmar Mulder hoofdredacteur van het jaar werd met Grazia, toen Karin Sweerink, tijdens haar Glamour-dagen het podium oprockte in een gepaste outfit (de benen waren op hun meest gebruinde, lang en slank) en toen Esther Goedegebuure de emotionele oprichter Marie-Nanette Schaapman bedankte toen JAN werd gekozen als tijdschrift van het jaar.

Linda de Mol en Jildou van der Bijl waren elk jaar minstens drie keer genomineerd en stonden altijd op het podium om een Mercur te ontvangen voor beste art direction, tijdschrift van het jaar, marketingcampagne van het jaar of iets van het jaar.

Ik heb veel tijd besteed aan het invullen van die inschrijfformulieren. Ik vond dat Marie Claire beloond moest worden voor art direction van het jaar. Ik heb zelfs een marketingcampagne hun kant op gegooid, maar waren we genomineerd, nee meneer. Vergeet het. Ja, de jubileumcover was ooit in de race om te winnen, maar a. het was gemaakt onder mijn voorganger en b. het heeft niet gewonnen.

De laatste keer dat ik iets won was toen ik 16 was. Een springwedstrijd L2 pony's.

Mijn uitgever is de afgelopen weken nogal geheimzinnig bezig geweest met iets. Liesbeth, Jet en Josselin hadden allerlei dingen in te vullen. Over Amayzine.com en over mij. Na wat serieus speurwerk ontdekte ik dat ‘we’ ons hadden aangemeld voor een Mercur-nominatie. Ik lachte. Hardop geloof ik. Hoezeer ik de Mercurs ook waardeer en respecteer, wat zouden ze in hemelsnaam doen met een digitaal, ik herhaal DIGITAAL tijdschrift?

Laten we vooruitspoelen naar donderdagmiddag. Ik was midden in een transformatiesessie met Leco van Zadelhoff (we hadden een feest die avond zoals je weet) en toen hij klaar was, keek ik op mijn telefoon. 37 gemiste oproepen, 110 ongelezen sms'jes. Paniek met de bloemen, was het onderwerp van een e-mail. Bel me, zodat we de persbericht kunnen doornemen en ga zo maar door. Toen onze uitgever: “Kom naar mijn kantoor als je hier bent. Ik heb iets goeds.”

Een fles champagne stond op mijn bureau. Ik raakte het aan. Als het koud was, hadden we meteen iets te vieren. Dat was het niet. Hmmm. Misschien staat het daar al een tijdje. Misschien was het nieuws toch niet zo groot. Ik kreeg een envelop in mijn handen gedrukt. Van Aldipress. Aldipress? De sponsors van de Mercurs. Ik opende de A4: “Met veel plezier informeren wij u dat Amayzine.com is genomineerd voor de Mercur Lancering van het Jaar.”

Ik heb geen idee of we gaan winnen of niet. Het is altijd een printprijs geweest en we doen weinig op papier. Nou, eigenlijk niets. Tenzij het inpakken van T-shirts uit onze webshop meetelt. Aan de andere kant zijn wij het eerste tijdschrift dat online is gemaakt. Onze liefde voor tijdschriften is net zo groot als voorheen en de Mercur-jury laat zien dat ze bij de moderne tijd blijven. Wat de uitkomst ook is, ik weet dat ik de nominatie met veel plezier zal koesteren tot 10 december. En mezelf gek maken met de vraag wat ik moet dragen natuurlijk.

To be continued.