GLAMOUR bruiloft op CAPRI

Waar was ik?

Voor een wifi-hongerig persoon zoals ik, is een vakantie in Italië niet zo ontspannend als het zou moeten zijn. Ja, ja, ja, het eten is beter dan waar dan ook, de koffie zoals het hoort en de charme is ‘dappertutto’, maar het is ook een land waar faxmachines nog steeds op bureaus loeren. Het land waar ik vijftien minuten moet wachten om mijn tijdschriften te betalen omdat de dame met drie stempels, twee meisjes die zeven kopieën maken en de persoon die hun rijbewijs scant allemaal eerst geholpen moeten worden, oh en niet te vergeten de jongen die voor tien ballonnen betaalt. Duidelijk. Dat land. We huren een aanzienlijk huis met een bijpassende prijs, maar Internet? Oh nee, dat maakt geen deel uit van de Italiaanse dagelijkse benodigdheden.

Vanmorgen probeerde ik mijn dongle te gebruiken (ik probeer al een tijdje met dit middeleeuwse apparaat op het internet te surfen), eerst op het kantoor van de eigenaar en toen in pure wanhoop (trilde ik? Ik denk een beetje) bij hun privéwoning, waar eindelijk mijn bereidwillige en capabele Macbook verbinding maakte met hun internet. Snel surfte ik naar Amayzine.com, Elle.nl (zag dat de eerste editie onder hoofdredacteur Hilmar te koop was) en toen naar WWD.com en ontdekte dat Louis Leeman getrouwd was.

One handshake

Ik hoor je denken. Louis wie? Louis Leeman. Italiaanse royalty van Nederlandse bloed. Dichtbij vrienden met Olivia Palermo en Johannes Huebl en Edgardo Osario, ontwerper en oprichter van Aquazurra, de heetste schoenen van het moment. Edgardo, mijn toegangsticket tot deze sterrenrijke ultra-luxe bruiloft op Capri die dit weekend plaatsvond.

Cocktails in The Carlton

Ik had een cocktail met Edgardo en zijn liefde Eduardo (ik verzin het niet) tijdens de laatste New York Fashion Week, in de pianobar van het Carlton. Buiten was het slordige 20 graden, binnen dampig en leuk met de Amayzine redacteurs, onze uitgever, Edgardo, Eduardo en Erica. Meer Italiaans dan Erica bestaat niet. Intens slank, prachtig haar en druk in gesprek. In dit geval over haar huwelijk. “Aii tinke aii wiell ask Roberto (Cavalli dat is) om mijn jurk te ontwerpen. Dan kan ik het houden.”

sjampaignuh!

Een paar dagen later had Liesbeth diner bij Indochine. Een voormalige hotspot in New York en duidelijk nog steeds een plek waar de wie-weet-wie zich verzamelen tijdens Fashion Week. Erica was daar, glinsterend. Jet en Liesbeth waren uitgenodigd door Erica en haar schat Louis voor diner in Londen. Geen shabby hole, zoals je je kunt voorstellen. Daarna gingen ze voor een drankje. Het was een privéclub in Londen, met de rode loper uitgerold voor Erica en Louis. Jet en Liesbeth grepen het moment voor een tegenaanbod. Een ronde drankjes. Maar zoals je weet, is Londen drie keer duurder dan New York, en dat was een beetje een moment voor de meisjes. Vooral toen Erica ‘sjampaignuh’ bestelde en Louis en de rest van het gezelschap grote cocktails bestelden. Ze namen de bestelling op, haalden diep adem en haalden hun creditcards tevoorschijn. “Het is open bar, meisjes!” zei de ober. Praat over geluk.

Barneys en Madison Avenue

Het was de avond dat Jet en Liesbeth de man van Erica ontmoetten, Louis. Louis bleek een Nederlandse schoenenontwerper te zijn, die mode had gestudeerd in Florence. Hij wordt nu verkocht in Barneys en heeft een flagship store geopend op Madison Avenue. Ook ik was stil. Erica had dezelfde studie gedaan (waar de vonk werd aangestoken), ging werken voor Vogue Japan en stortte zich daarna in herenschoenen met Louis. Kijk eens op hun website. Tim Walker-achtige beelden. Ik gebruik niet graag de term ‘on-Nederlands’, maar het lijkt op dit moment meer dan gepast.

Waar waren we?

Het grote moment was dit weekend. Het begon met Erica die rond Capri werd gereden op een vlot. Haar jurk was leuk en kort om die prachtige benen en (Aquazurra?) schoenen te laten zien. De gasten (inclusief Olivia, Johannes en onze vrienden Edgardo en Eduardo) ontvingen allemaal espadrilles als geschenken, speciaal gemaakt door Louis voor de grote dag. Met hun initialen op de zool. Hoe fabuleus. Toen een diner met tafels die tot de horizon reikten en bruidsmeisjes in Mary Katranzou. Alles, absoluut alles was perfect. De vraag blijft. Waar waren we? Erica? We kennen elkaar al lang. Het moet dat verdomde Italiaanse internet zijn. De mail met de uitnodigingen kwam duidelijk niet door.