HNTM-report

Lieve Nicky

Terwijl ik dit schrijf, fantaseer ik over een romige croque madam, een schuimige latte (ik zou er een kunnen maken, maar telkens als ik opsta, beweegt mijn hele wereld), een steak of een croissant met Nutella. De schuld van een lange, grote en spannende avond, de finale van Holland’s Next Top Model 2014, die om 16.00 uur begon in Studio 21 in het Media park in Hilversum.

 Het draait allemaal om het haar

Het zou een Gucci-jurk. De jurk zelf was behoorlijk flamboyant met leer en pailletten en heel feestelijk, dus ik wilde dat mijn haar een beetje nonchalant was. Net zoals Frida Gianini haar modellen de catwalk op stuurde voor haar herfst/winterlook. Nu is het toevallig zo dat ik goed bevriend ben met Rachel Geerman van The Building, die het haar voor de Gucci-show deed. Dus met mijn haar gedaan, en het gaspedaal ingedrukt in de Twingo, arriveerde ik bij de Pilotenstraat en werd opgehaald door jurycollega Dirk. De amayzine-redacteuren hadden de Twingo voor de avond geclaimd, daarom, en ik kreeg een lift terug met mijn liefde, zodat ik de feestchampagne goed kon genieten.

 Backstage baby

Om 16.00 uur slenterden we door de kelders van Studio 21. Kropen door, glipten door, draaiden linksaf, draaiden rechtsaf, omhoog de trappen, nog twee keer links, door de cafetaria en daar was het, onze kleedkamer. Ik ben nooit een topmodel geweest en ik zal nooit een topmodel zijn, maar mijn naam op de deur onder het woord ’topmodel’ was een moment om van te genieten. En dat was de gekoelde fles Piper-Heidsieck in mijn kamer ook. Precies zoals ik wilde.

 af met de jurk

Dus daar zat ik, helemaal opgemaakt maar met een enorme, zwarte kapperscape aan uit angst dat mijn prachtige Gucci vies zou worden. Ik tilde de cape af en toe op om een geïnteresseerde voorbijganger (Fred, Freek of Dirk) te laten zien en ze zeiden allemaal: “Ziet er fabuleus uit, maar we denken dat je de andere moet proberen.” Zo belandde mijn witte badjas op een hanger (handig voor donderdag wanneer we de eerste verjaardag van amayzine vieren) en eindigde ik in een zwarte Gucci op de stoel van mijn jury. Luxeprobleem.

 herenigd met de meisjes

‘Onze’ meisjes begonnen één voor één binnen te komen, nog maar half af (met rollers in het haar, badjassen en slippers aan). Lieve Nicky zat vis te eten in de cafetaria, ik zag Lincey in de wc. Arme kind. Het blijkt dat haar schildklier niet goed functioneert en ze dus worstelt met haar gewicht. Vreselijk. Holly was natuurlijk bij haar moeder, stylist Xandra Brood en Liz die er prachtig en sterk uitzag, June met haar nieuwe haar (bruin is het nieuwe blond volgens June), Debbie die er schitterend uitzag en Sanne en Aisha.

 En… showtime

En daar zat ik. Dirk en Freek naast me, en als ik iets verder de zaal in keek, kon ik mijn liefje en de Amayzine Liesbeth, Josselin (Jet had een ander evenement, de première van ‘Pak van mijn Hart’ geregisseerd door broer Kees), salesdirecteur Daniëlle en onze super stagiaires Maud en Lisa zien.

 Debbie, Sanne, Nicky en Aisha

“Mijn zenuwen zijn oké. Nee, het gaat goed met me.” Aïsha vertelde Anouk Smulders. Nou, ik kan je vertellen, ze was nog maar één stap verwijderd van klapperende tanden en ik kon niet veel van de ‘mijn zenuwen zijn prima’ zien.

Ik keek naar Dirk en Freek tijdens de eerste twee rondes. “Mijn hart, mijn hart” fluisterde ik. Aïsha naar huis sturen en dan Debbie. Debbie. Ze straalde op de catwalk. De gratie, dat lichaam, haar uitstraling, de houding. Een deur in iemands gezicht dichtdoen; maar er kan er maar één de winnaar zijn.

 We houden allemaal van Nicky

Daar stond ze. Huilend op het podium met een cheque die een ticket naar haar toekomst is. Dat gepeste boerendochter uit Brabant die nog nooit van Anna Wintour of van een skyline had gehoord. Lieve Nicky, je zult de wereld rondreizen en ik zal je volgen.