Homepage

Na twee weken voluit Holland’s Next Topmodel, is het tijd voor benen in de lucht en armen achter het hoofd. Kom je mee?

Onze Italiaanse vrienden Cosimo en Palma (dat zijn hun echte namen, hoe tropisch kan het worden) dansten van blijdschap toen we echt WiFi kregen in hun Villa Sandro. We waren allemaal meteen aan onze Airs gekluisterd. Niet alleen voor werk, maar ook om te zijn met en te sympathiseren met de ongeloof, woede en verdriet van Nederland veroorzaakt door de luchtvaartramp (of moet ik het een aanval noemen?)

Club Guna-beach maakte mij, een bonafide Wifi-verslaafde (ik geloof dat ik mezelf zo moet gaan noemen), heel erg gelukkig. Bali, Ibiza en Brazilië allemaal samengevoegd. Grote bedden, een jacuzzi, een tropische zee waar coole surf dudes, met of zonder kites, door de lucht vliegen en uiteraard een goede sterke WiFi-verbinding. Eten geserveerd onder glanzende cloches, verse watermeloensap en de perfecte aardbeien daiquiri. Breng me hierheen en ik kan niet gelukkiger zijn. Echt.

Nu zijn we aan het strand in een resort (tenuta, zoals de Italianen zeggen) in Gallipoli. Moet weer wennen aan het omgaan met andere mensen. Erg leuk, maar onze dochters lijken een beetje ongehoorzaam te zijn geworden van het hebben van hun eigen huis, waar alles is toegestaan en een overdosis Pippi Langkous. Spaghetti eten met hun handen (als er een schaar in de buurt was geweest, hadden ze het waarschijnlijk geknipt, net als hun Zweedse BFF) en met zwarte zandvoeten over het restaurantlinnen lopen. Oh. Wat een klus ligt er voor ons.

Mijn geheime plezier in Italië is het lezen van de Chi. Een soort Paris Match maar dan in Italiaanse stijl, de zomernummers staan vol met foto's van sterren die ik niet ken, die ‘onlosmakelijk sinds december 2013’ zijn, en glamoureus cooien en knuffelen op glanzende jachten in de zon. Ik wil meteen weten waar ze naartoe gaan. Het moet Toscane, Capri (tot nu toe geen verrassingen) of Gallipoli zijn. Je weet dat ik daar nu heen moet. Ik moet zeggen, ik zou hier zo aan kunnen wennen. Je moet doen wat je moet doen.

Nog één dag hier en dan hebben we een geweldige masseria om naar uit te kijken. Buitendouche in je kamer en hangmatten tussen de vijgenbomen. Ik kijk er al naar uit. Jij ook?