Als je wilt werken in een luxe winkel

Afgelopen week ontving ik een e-mail van iemand die graag in een winkel wilde werken. En niet zomaar een reguliere winkel in de hoofdstraat. Een chiquere die we kunnen categoriseren in de meer luxueuze afdeling. Ze zocht wat advies en vroeg zich af of we iets konden schrijven om haar voor te bereiden. Vraag en je zult ontvangen: de dingen die je nooit (ooit) moet zeggen als je in een luxe winkel werkt.

De term winkel is veel te goedkoop als je een chique merk vertegenwoordigt. Voor merken zoals Chanel, Louis Vuitton of Hermès verwijs je altijd naar het als ’de boetiek’ en voor andere coole high-end merken, staat het bekend als ’de winkel.’

Hoe chicer de winkel, hoe moeilijker het is om een prijskaartje te vinden. Een tip van de wijze: in tassen en portemonnees vind je meestal het prijskaartje in een klein zakje binnenin de tas. Dus je weet waar je moet gluren als je wilt weten of je de komende twee maanden van brood en water moet leven. Wanneer je in een chique winkel werkt en je hoort iemand vragen: Hoeveel kost het?, corrigeer ze subtiel en zeg: “De waarde van dit matte lamsleer is 2300 euro.” (Opmerking: sommige winkels hebben specifieke namen voor verschillende diergerelateerde materialen. Je wilt je klanten niet bang maken als je het over het dierenras hebt, maar je kunt ze uiteraard informeren als ze meer willen weten.)

Je klant is niet dom. Hij of zij weet dat een tas een tas is, broeken broeken zijn, enzovoort. Wees nonchalant. Praat over een clutch, of een flare of een cardigan.

Zodra je het gevoel hebt dat iemand zijn zwarte kaart gaat trekken, haal dan alles uit de kast. Bied ze iets te drinken aan. Koffie, thee, wat water of hey, waarom niet; bied ze een glas champagne aan. Meisje, voor je het weet, ben je werknemer van de maand!

Dus als je over de winkel praat, noem je het of een winkel of een boetiek. Hetzelfde geldt voor een ketting. Ik denk dat we de rapgemeenschap dankbaar moeten zijn voor die slangterm. Verwijs ernaar als een ketting. Serieus, een ketting is wat je gebruikt om je fiets op te sluiten, en niet iets dat je gebruikt om je halslijn op te fleuren. Je noemt je horloge toch ook geen klok?

Hoe spannend en opwindend je verhalen ook mogen zijn, het draait (altijd) om de klant. Ze hebben absoluut geen interesse in jouw verhalen en zelfs als ze dat wel hadden, betwijfel ik of je manager blij zal zijn dat je kostbare verkooptijd verspilt met het praten over andere dingen. En als je kinderen hebt, noem ze dan niet. De klant is koning.

Wanneer je in een luxe winkel werkt, geef je je klant nooit de tas met hun aankopen over de balie of kassa. Loop naar de voorkant, geef ze hun tas, open de deur voor ze (tenzij je een portier hebt), wens ze een fijne dag en schud misschien zelfs hun hand voor vertrek.