Loop je ooit je kamer binnen, draai je om en loop je weer naar buiten vanwege de rommel? Je komt op een punt waar je gewoon niet verder kunt en het tijd is om de muziek onder ogen te zien. Dan denk je: ‘Heilige shit, waar begin ik? Kijk naar de staat van deze plek! Hoe is dit gebeurd?’

Herken je dit? Ik wel. Wie had dat gedacht, toch? Ik ben de koning van het schoonmaken, maar ook de koningin van het rommelen. Mijn huis is schattig maar niet erg groot. Er zijn overal stapels, opbergdozen, meer stapels en tassen vol spullen. Dit is hoe het eruit ziet op zijn best. Gelukkig heb ik een lieve schoonmaker (ik zou het iedereen aanraden) maar ik moet de boel op orde houden, af en toe stofzuigen en de stofdoek erdoor halen en vandaag deel ik mijn schoonmaakroutine met je zodat je een idee krijgt van hoe ik mijn huis schoonmaak. Is er iemand die zich aanbiedt om te helpen? Of is het niet zo erg als het eruit ziet?

Alle spullen die op de vloer liggen of ergens rondslingeren leg ik op de bank. Hetzelfde geldt voor de slaapkamer. Alles wat op de vloer ligt gaat op het bed. De vloer moet vrij zijn van spullen, overal.

Ik begin meestal in de slaapkamer en maak stapels: schoon, was, strijken, stomerij. Dan denk ik na over wat ik ermee ga doen.

Het is een goed moment om wat muziek op te zetten, dan kijk ik op mijn telefoon of ik iets gemist heb en zet de waterkoker aan. Een half uur later ga ik weer verder met mijn taak.

Terug naar de slaapkamer. Na een tijdje kom ik echt in de stemming en begin ik het leuk te vinden. Soms maak ik zelfs mijn lades leeg om ze op te ruimen, alles weer netjes terugplaatsen.

Het gebeurt vaak dat, wanneer ik terugkeer naar de woonkamer om iets te pakken, ik een nieuwe taak begin. Iets anders opruimen dat rommelig uitziet. Ik heb niet echt een georganiseerd systeem, of wel?

Als ik een emmer vul met schoonmaakmiddel. Ik ben in een goede bui, alles krijgt een sopje.

De eettafel is berucht om het opstapelen. Als je veel rommel hebt, maak stapels, het ziet er beter en ordelijker uit. Ik begin met het doorlopen van de stapels (van ahum enveloppen) en maak nieuwe terwijl ik ze verdeel in belangrijk en niet belangrijk.

Oh en ik heb vuilniszakken in elke kamer. Veel wordt weggegooid.

Soms vind ik iets leuks en val ik op de bank (ja, in de rommel) om het door te lezen, wat me weer een half uur terugzet.

Goed. Ik sta weer op en wandel door het huis, krab mijn voorhoofd en denk dat het een vrij grote taak is. Ik praat wat zinnen in mezelf, maak nog een kopje thee, zet de muziek harder en ga verder.

De slaapkamer verandert langzaam weer in een slaapkamer.

Er is nog genoeg te doen in de woonkamer en ik blijf altijd achter met een stapel rommel die nergens thuishoort. Dus dat gaat de prullenbak in.

De bank verandert langzaam weer in een bank en ik schud de kussens op, vouw mijn plaid mooi en netjes over de zijkant. Net als in de tijdschriften.

Wanneer het einde in zicht komt, maak ik lijsten van dingen die ik voor mijn huis moet kopen (kaarsen, notitieblok, extra lakens…). Ik verlies de lijsten altijd, maar ik maak ze toch.

Alles is waar het moet zijn, behalve de spullen in mijn opbergdoos en mijn rommel lade. Ik kan niet zonder deze. Uiteindelijk steek ik mijn Diptyque kaarsen aan, de muziek gaat iets harder en het is bijna bedtijd. Zo lang duurt het voor mij om het huis schoon te maken. Maar serieus; het is alsof je thuiskomt in een hotel met vers gewassen lakens, verse bloemen en geen vlekje vuil ergens.

Hoe lang ik het zo houd? Dat zeg ik niet.