OMG de gelnagel is terug

Lang geleden, toen ik nog voor de tv werkte, hadden al mijn vrouwelijke collega's lange nepnagels. Ik ook. Je weet wat ik bedoel, die perfect gevormde vierkante nagels die ervoor zorgden dat we een pen moesten gebruiken als we toetsenborden moesten gebruiken.

Om de twee weken of zo kwam je langs bij een nagelsalon die naar chemicaliën stonk en bracht je een eeuwigheid door met je handen onder een van die ultravioletlampen.

En om eerlijk te zijn, maakten die nagels alledaagse dingen in het leven veel moeilijker dan ze zouden moeten zijn. Je bed opmaken was een ramp (probeer maar eens een laken perfect uit te lijnen op je bed met nagels van 3 cm) en laten we zeggen dat lange nagels en tampons ook geen beste vrienden waren.

Bovendien is het een dure en tijdrovende hobby (en dan heb ik het nog niet eens gehad over de staat waarin je verkeert als er een nagel breekt) en dus kon je me op tafels zien dansen en aan kroonluchters hangen zodra ik hoorde dat korte nagels weer in de mode waren. Vijl ze helemaal tot de punt van je vinger, voeg een beetje kleur toe, en je was klaar om te gaan.

De afgelopen vijf jaar heb ik in de perfecte nagel eeuw geleefd, aangezien lange nagels en ik verre van een perfecte match zijn. Toch kon ik af en toe een acrylnagel spotten. Gewone verdachten in het begin (denk aan lange nepplaatina blonde haren en felroze lippen) maar toen zag ik enkele van onze stagiaires (je vindt geen coolere dan de onze) ook de lange look rocken.

En toen was ik afgelopen donderdag te gast in een late night tv-show naast het Nederlandse model Kim Feenstra, een meisje dat niet in staat is om een modeblunder te maken. Perfecte jeans, casual maar perfecte blouse, en…ja, je raadt het al. Lange acrylnagels. Gepolijst in een perfecte nude tint maar ze waren lang en puntig. En het ergste van alles was...ik vond ze eigenlijk leuk.

Dus we zijn weer terug. Terug naar het chemische, tijdrovende en kostbare nageltijdperk.