Het domste wat ik in jaren heb gedaan.

Ik schrijf dit in Toronto, maar het is een wonder dat ik hier überhaupt ben gekomen. Laten we zeggen dat dingen niet echt volgens plan zijn verlopen. Mijn vlucht naar Amsterdam was gepland voor vrijdag de 5^th om 19.45 uur vanuit New York, wat betekende dat ik rond 10 uur 's ochtends in Amsterdam zou aankomen. Ik was van plan om van koffer te wisselen zodat ik mijn volgende vlucht naar Toronto kon halen, op zondagochtend de 5^th van juni om 10 uur.

Ik weet dat het absoluut gek klinkt om heen en weer te vliegen, maar er waren redenen waarom ik me goed voelde bij deze beslissing. Bovendien hou ik van vliegen, hoe meer uren, hoe beter. Dus op donderdagavond ging ik de stad in met onze Bo en in de kleine uurtjes eindigden we op het dak van het zeer hippe Dream Hotel in Meatpacking, beide behoorlijk tipsy. De volgende ochtend, na wakker te worden met een zware kop, slaagde ik erin mijn koffer in te pakken en checkte ik rond 11:00 uit.

Ik kijk nog eens naar mijn ticket en controleer mijn vlucht nummer en op dat moment stopte mijn wereld met draaien.

Buiten het hotel wilde ik inchecken met mijn mobiele telefoon (als ik recht voor de deur stond, had ik Wi-Fi). Allerlei fouten verschenen op mijn scherm en mijn eerste gedachte was: “Ach, dat zie ik later wel als ik op JFK aankom,” maar gelukkig besloot ik terug het hotel in te gaan en achter een van hun iMacs te gaan zitten om toch in te checken.

Weer kreeg ik fouten. Ik kijk nog eens naar mijn ticket en controleer het vlucht nummer, op dat moment stopte mijn wereld met draaien, mijn voeten voelden de grond niet meer en ik werd overvallen door opvliegers. Mijn vlucht was niet vanavond. Mijn vlucht was VANDAAG.

Donderdag de 4^th van juni. Het staat hier zwart op wit. Deze datum staat al weken op mijn ticket. Maar ik heb wekenlang gezegd dat mijn vlucht terug op de 5^th was. Misschien heb ik het verkeerd omdat ik op de 5^th moest landen op Schiphol, maar in werkelijkheid heb ik absoluut geen idee hoe ik dit heb kunnen missen.

Goed, ik moest New York nog uit om op tijd in Amsterdam te zijn om mijn vlucht naar Canada te halen. Als ik de vlucht naar Toronto miste, zou mijn terugreis ook weg zijn. En bovendien was mijn koffer volgestouwd met modieuze zomerkleding voor New York, niets geschikts, zoals platte schoenen, om te dragen in Canada. Met andere woorden, ik moest terug.

Ik had geen ticket en kon er ook geen kopen.

Ik begon mijn zoektocht naar een nieuw ticket en vond er een bij Iceland Air. Uhuh, via IJsland, maar nauwelijks meer vlieguren dan op mijn originele ticket. Geweldig. Na duizenden klikken kwam ik bij de kassa en wachtte op een bevestiging van mijn betaling. Die kwam niet. “Kaart geweigerd”. Dit is niet wat je wilt horen op zo'n moment.

Bel de bank. Blijkbaar had ik een paar dagen geleden een verkeerde pincode gebruikt en was de kaart om veiligheidsredenen geblokkeerd. Ik had geen identificatie bij me, dus ik raakte weer in paniek. Ik had geen ticket en kon er ook geen kopen en het leek erop dat ik de boot zou missen.

Dit is het moment waarop je innerlijke kind naar boven komt en je je vader belt.

Dit is het moment waarop je innerlijke kind naar boven komt en je je vader belt. Zo rood als een biet leg ik hem alles uit en ik ben dankbaar dat mijn vader het soort man is dat kalm blijft in dit soort situaties en hij zei: “Koop een nieuw ticket.” Ik boekte een nieuw ticket via de telefoon met zijn creditcardnummer, wat hem ZEVENHONDERDVIJFTIG euro kostte, ik ben van plan hem terug te betalen zodra ik in de buurt ben van een identificatie. Het is bijna net zoveel als dat paar Manolo's dat ik een paar dagen eerder bijna had gekocht.

750 grote, weg, het raam uit en het is mijn eigen stomme schuld. Ik kan je vertellen: dat doet pijn. Maar geld is geld en is nooit het belangrijkste in het leven geweest, dus zoals May altijd zegt; “maak het klein en gooi het weg.” Dit zal me nooit meer overkomen. Hoe het is gebeurd? Ik heb geen idee. Maar ik ben er zeker van dat het me niet nog een keer zal overkomen. En als dat zo is, help me, dan zal ik mezelf straffen door een nieuw ticket en een paar Manolo's te kopen. Dat zal me leren.