Homepage

Travel & Hotspots

MAY-BRITT’S PARIS DIARY

Het eerste wat ik doe als ik wakker word, is het raam openzetten. De gordijnen waren al open. Het is een tic van mij, slapen met de gordijnen open. Bij voorkeur in een vreemde stad. In slaap vallen terwijl de maan de Parijse daken siert en wakker worden in een Amélie-setting kan je intens gelukkig maken. Als ik hier zou wonen, zou ik gek worden van al die vrachtwagens die voorbijrijden, de vuilniscontainers die worden geleegd (inclusief glascontainers) en de sirenes die maar blijven afgaan, maar gisteren vond ik het geweldig.

Ik was in de stad voor de lancering van een nieuw Hermès-parfum. Een intieme reis met mijn collega-hoofdredacteur van een Nederlands tijdschrift genaamd JAN, Esther Goedgebuure. Esther en ik zijn altijd een goede match op reizen, dus tijdens onze Thalys-treinreis hebben we geen enkel woord gelezen (=kletsen) en openden we een van die leuke, kleine mini-flessen witte wijn. Proost op Parijs.

Ons hotel was om de hoek van mijn favoriete straat en op loopafstand van Café de Flore, maar we hadden geen tijd om die plekken te bezoeken. We hadden werk dat gedaan moest worden, waarna ik zou douchen in een badkamer vol Hermès-producten. De rit in de lift alleen was al heel leuk. Je moet je voorstellen dat het hele hotel vol zat met mode mensen uit heel Europa. En zoals het altijd gaat als je langer in het vak zit, heb je vrienden van over de grens. Zoals de hoofdredacteur van de Vlaamse ELLE. En dat leuke meisje van de Italiaanse Grazia.

“In het begin waren we een beetje in paniek toen we geen ober zagen rondlopen met champagne”

Esther (in haar vintage luipaard Yves Saint Laurent jurk) en ik (in mijn bloeiende Dolce en Dsquared seks hakken) sprongen in een taxibus en klikten meteen met onze Italiaanse zakencollega's. Mobiele telefoons gingen van de ene hand naar de andere om Instagram-namen uit te wisselen (visitekaartjes zijn zo passé), sigaretten werden vastgeklemd en genuttigd voordat we naar binnen moesten en we probeerden een selfie te maken met de hele groep. Laatstgenoemde leek te werken, totdat de chauffeur besloot dat pedaal van hem iets harder in te drukken.

We maakten wat foto's voor de Eiffeltoren en we duwden elkaar elke keer dat er een vrouw voorbij liep in een sprookjesachtige Hermès-jurk. Ik zeg je: deze collectie waarin de zijden sjaals van Hermès in hun kleding zijn verwerkt, is alles waar je ooit van gedroomd hebt. Christine Nagel, de zogenaamde neus van het parfum dat gelanceerd werd, droeg een zijden jurk die niet chiquer kon zijn en niet meer Hermès kon zijn. Ik had een afspraak om haar te interviewen en was van plan om haar meteen voor te stellen de jurk van haar over te nemen.

Hoe dan ook, terug naar het diner. In het begin waren we een beetje in paniek toen we geen ober zagen rondlopen met champagne. Wat ze hadden was een rode sap en iets met zwarte thee. Maar mensen, zijn we niet in Parijs? Om half negen 's avonds? Totdat we erachter kwamen dat dit de ingrediënten waren die voor het parfum waren gebruikt en dit hun creatieve manier was om het te presenteren. Yikes, alcoholisten veel?

“Totdat we erachter kwamen dat dit de ingrediënten waren die voor het parfum waren gebruikt en dit hun creatieve manier was om het te presenteren”

In een kamer in het Trocadéro (waar Vanessa Bruno altijd haar shows heeft tijdens de modeweek) waren twee balletdansers die een prachtig modern stuk uitvoerden. In culottes en tops van Hermès, zo subtiel, zo mooi. Tijdens hun optreden begonnen ze te galopperen. De basis (en de naam) van het nieuwe parfum verwijst naar de erfgoed van Hermès: de paarden.

Toen kregen we de fles te zien. Het was in de vorm van een stijgbeugel wat al heel cool was, maar blijkbaar was het ook het cadeau dat werd ontvangen in de Hermès-boetiek in New York toen deze in 1930 werd geopend. Hou van erfgoed.

Ik ben niet de beste in het schrijven van beschrijvingen over geuren (hoewel, net als elke andere Hermès-geur, deze ook goddelijk was), maar aangezien ik de vrouw heb geïnterviewd die verantwoordelijk is voor dit nieuwe parfum (onthoud, degene van de jurk), kan ik je later meer vertellen. Of je kunt het gewoon zelf even ruiken.