Travel & Hotspots
What has our girl Bo been up to this past week in New York? Check it out here!
Hey, ik ben terug op de luchthaven. Mijn tassen zijn ingecheckt, ik sla wat Nederlandse kaas in en voor ik het weet is deze spiegelselfie al 9 uur oud en ben ik terug in New York. Uitgeput, maar ongelooflijk tevreden, ga ik de stad in. Een zee van lichten, veel getoeter, sirenes en mensen. Ik open het autoraam en ik kan het niet helpen maar voel de drang om eruit te hangen en iedereen kussen te geven. Maar dat doe ik niet. Alleen het idee al maakt me zo tevreden. Ik ben weer thuis. Zoals ik al zei, uitgeput. Net als Blue. Maar toch gelukkig. En dus vertel ik mijn verloofde dat het nog lang zal duren voordat we terug naar Nederland verhuizen.
De bloesem aan de bomen en mijn ogen die onder mijn hoed vandaan piepen. Het is kouder dan ik dacht dat het zou zijn. Misschien komt het omdat het pas 6:15 uur 's ochtends is. Lang leve de jetlag!
New York. Zucht. Ik denk dat het goed is dat ik een paar dagen weg ben geweest, want af en toe vond ik mezelf klagen over haar. Ze was te druk. Te vol. Mijn vrienden woonden hier niet. En soms was ze gewoon stom. Maar dat is verleden tijd. Alles is weer in perspectief gezet. Uiteraard zal New York altijd druk zijn, mijn vrienden wonen hier niet en ze kan nog steeds een pijn in de rug zijn. Maar het is thuis. En kijk hoe mooi ze is...
Blue in een trui. Hij haat het. Ik vind het schattig.
Ik moet eerlijk zeggen dat ik een beetje afwezig ben geweest op mijn blog Zee van Bijen. Ik was een beetje ziek en moe van die hele “hey kijk naar mij” pose op foto's met dezelfde oude raadsel over waar ik mijn spullen heb gekocht. ‘Wat de hel ben ik eigenlijk aan het doen?’ was de gedachte die door mijn hoofd spookte. Dus ik heb het even laten rusten. Totdat ik Blue uit ging laten en iemand mijn naam riep. Mijn eerste ontmoeting met een New York volger. Ze had zelfs dezelfde bril en schoenen en vertelde me dat ze van mijn blog hield en dat het haar had geïnspireerd om naar New York te verhuizen. En kijk, dat is de reden waarom je het doet. Na haar super lieve woorden besloot ik dat het tijd was om naar buiten te gaan en wat foto's van mijn outfits te maken met het coole landschap van New York en erover te schrijven. En ik heb nu de intentie om het vol te houden.
In mijn favoriete militaire jas marcheerde ik naar mijn favoriete wijk waar ik altijd werk en bestelde een XL cappuccino, opende mijn laptop en begon mijn to-do lijst af te vinken. Eerste op de lijst: Amayzine's fotodagboek. Dus, hierbij: ‘check!’ Tot volgende week!



