Inbraak bij Ikea

Laat me nooit door IKEA dwalen. Niet doen. Ten eerste, ik ga ongeveer drie hotdogs eten en dat wil ik niet. Ten tweede, ik ga me obsessief afvragen hoe het in hemelsnaam mogelijk is dat het eten in IKEA zo godvergeten goedkoop kan zijn. Serieus. Hoe. De. Heck. Is. Dat. Mogelijk.

Toen realiseerde ik me dat dat is hoe de CEO's van IKEA elke maand rondkomen, wat me meteen bij mijn derde punt brengt: ongeacht wat, ik ga een belachelijk bedrag uitgeven. Ik ga potten, pannen, tapijten en wat dan ook grijpen als een volslagen gek. Dan eindig ik mijn winkelronde met een stop bij de uitverkoophoek en overtuig ik mezelf dat ik die halfgebroken spiegel echt nodig heb. EN hij is voor de helft van de prijs. Dus technisch gezien is het een win-win situatie.

Met de kassa in zicht begin ik alle prijzen op te tellen, krijg een lichte hartaanval en begin heel kalm mijn Walk of Shame terug door de gangen met de afschuwelijke, felgele, halfgescheurde IKEA-tas in de hand. Vijfenzestig procent van de spullen gaat weer precies terug waar ik het vandaan heb gehaald. Dus in ieders belang. Laat me niet naar IKEA gaan.

Waarom we stiekem allemaal dol zijn op rondwandelen door ikea

(en nee, we bezitten geen aandelen van het bedrijf…)

1. Omdat we de nostalgische gevoelens leuk vinden die we krijgen als we langs het speelgebied voor kinderen lopen en we kinderen zien spelen in de ballenbak (ook al was ik dat vervelende kind toen ik klein was dat na 5 minuten weg wilde. Sommige van de mooiste herinneringen van mijn moeder...).

2. Omdat er altijd schatten verborgen zijn in de uitverkoophoek die nog in onberispelijke staat zijn. Vergeet gewoon wat je eerder las over de gebroken spiegel.

3. Voor de Zweedse gehaktballetjes met cranberrysaus en de koffie bijvullingen (oké goed, en de hotdogs ook).

4. Omdat het zo groot is dat je er de helft van je dag kunt doorbrengen.

5. Oh, en het €1,- ontbijt. Duh.

Geschreven door Kiki Düren