Fun & Famous
vrouwen aan de top en de eindeloze discussies over hun kledingkeuzes
Brexit, dus David Cameron is exit. Op de dag dat hij de officiële residentie van de Britse premier op 10 Downing Street via de achterdeur verliet, kwam Theresa May, de nieuwe premier, via de voordeur haar nieuwe bescheiden woning binnen. Tot dat moment had May altijd gewerkt als minister van Buitenlandse Zaken voor zowel het Cameron I als het Cameron II kabinet en nu is het haar beurt om als premier te werken en haar land door de Europese ondergang te leiden.
Geen gemakkelijke taak. En hoewel mensen druk speculeren over haar prestaties en de taak die voor haar ligt, gingen veel van de krantenkoppen over – ik maak geen grap – haar kleding. Want blijkbaar is het belangrijk om een schoenenverzameling te hebben die vergelijkbaar is met die van Imelda Marcos? En wat zeggen die koninklijke hakken met natuurlijk en rood luipaardprint plus flamboyante kristalversiering over premier May? En haar zwarte leren laarzen tot boven de knie die ze ooit droeg toen ze de koningin ontmoette, gecombineerd met een beige jasje en oranje stippen? Of zwarte glanzende leren veterschoenen met kristallen studs op de hakken? Zijn dit allemaal barometers van alle kennis en expertise die deze vrouw heeft?
Uh nee, natuurlijk niet. Hoe uitgesproken de collectie schoenen van May ook mag zijn, het geeft niet aan hoe ze zal presteren in haar nieuwe functie – en dat is alles wat er echt toe doet. Waarom is het nooit mogelijk om de garderobe van vrouwen in hoge functies niet te belichten – maar is het gemakkelijk om het te negeren als het om mannen gaat? Hoe vaak zijn de saaie, seksloze pakken van de Duitse Angela Merkel door de media belicht? De ongetemde krullen van een voormalige Nederlandse politica Femke Halsema? De nette broekpakken en allesbehalve avontuurlijke blouse- en broekcombinaties die Hillary Clinton draagt? Of de funky en modebewuste kast van first lady Michelle Obama?
”Misschien geloven we allemaal echt dat kleding de vrouw maakt”
Te vaak als je het mij vraagt. Kleding geeft niet aan hoe je zult zijn als werkgever – of welke baan je ook hebt. Waarom zijn de outfits die vrouwen dragen zo sterk in de schijnwerpers en beoordeeld, terwijl mannen gemakkelijk wegkomen met een onopvallend pak van Zara? Misschien geloven we allemaal echt dat kleding de vrouw maakt. Perceptie we bepaalde kwaliteiten van een vrouw afhankelijk van wat ze besluit te dragen? Denken we echt dat vrouwen die de tijd nemen om zich op te kleden ijdel of onzeker zijn? En dat degenen die dat niet doen saai en ongeïnteresseerd zijn? We beoordelen vrouwen op basis van hoe ze eruitzien in plaats van hun prestaties. Het is allemaal heel oneerlijk omdat kleding volledig gebaseerd is op smaak en zeker geen manier is om hun prestaties te meten.
Kijk. Wat zou er gebeuren als we dit met mannen zouden proberen? Ik ken er zeker een paar. Mannen met pruiken die populistische taal spreken en zich als clowns gedragen – we hebben het over jou, Boris Johnson, Geert Wilders en Donald Trump. Nee, op basis van de kledinggewoonten van de mannelijke kapiteins is alles in orde – hoewel je je afvraagt of hun prestaties het tegendeel kunnen bewijzen.
Written by Kalinka Hählen
