WAAROM JE NOOIT JE BORD HAD MOETEN OPETEN

Zonder al te veel moeite kan ik me duidelijk lange dinersessies herinneren waarin mijn vader met zijn vuisten op de tafel sloeg en me vertelde alles op mijn bord op te eten. Nou, misschien iets minder barbaars dan het klinkt, het was meer alsof we een verhitte ‘discussie’ hadden waarin ik zei dat ik geen honger had en hij me vertelde dat dat jammer was, omdat ik toch moest opeten wat me was voorgeschoteld. Hij is het type man dat het niet direct aan Afrika zou koppelen, maar als je erover nadenkt, zijn die soorten argumenten zeker de basis voor alle “eet je maaltijd op” verhalen. Er zijn mensen die verhongeren, dus je moet stoppen met zo verwaand te zijn en eten wat je kunt.

Nou, nu concludeert het European Journal of Clinical Nutrition (ik heb geen idee wat het is, maar het klinkt serieus en slim) dat dat niet per se altijd een goed idee is geweest. Waarom? Nou, wanneer kinderen op jonge leeftijd leren altijd hun hele maaltijd op te eten, is het iets wat ze ook als ze ouder zijn zullen doen. “Gemiddeld hebben deze kinderen een hogere BMI dan kinderen die dit niet hoeven te doen.” En er is meer aan de hand, want kinderen herkennen het verschil tussen ‘honger hebben’ en ‘vol zijn’ niet meer omdat ze altijd gedwongen werden alles op te eten wat hen op een bord werd gepresenteerd.

Aha! Nou, nu begrijp ik waarom ik nooit in staat ben om me bij één stuk snoep te houden, maar altijd de hele zak op eet. En dat is ook de reden waarom ‘één glas wijn’ niet in mijn vocabulaire bestaat, maar een hele fles. Dit is allemaal één grote wake-up call. Zo blij dat alles nu is opgelost. Voor het geval je zelf kinderen hebt, de volgende keer dat jullie allemaal rond de eettafel zitten, kies gewoon voor kleinere porties. Het is het beste alternatief. Als ze daarna nog honger hebben, heeft een extra portie niemand kwaad gedaan. Tegen de tijd dat ze opgroeien, hebben ze de kunst van gecontroleerd eten onder de knie gekregen. High five!