Happy & Healthy

weg met de levenscoach

Wat levert bonding, grounding en earthing je eigenlijk op?

Al een tijdje heb ik het gevoel dat schrijven als je belangrijkste beroep iets is dat aan het uitsterven is. De reden waarom is nu niet per se belangrijk, maar ik dacht dat het een goed idee zou zijn om na te denken over andere dingen die ik zou kunnen doen om mijn brood te verdienen. En wat ik je tot nu toe kan vertellen, het ziet er niet goed uit. Ik geloof dat ik een van die one-trick pony's ben. Ik heb wel een paar andere vaardigheden. Maar geen die me gaat helpen mijn rekeningen te betalen.

Gelukkig, als je ooit vast komt te zitten in een wispelturig iets als dit, heb je genoeg plekken om advies te vragen. De ene persoon zegt dat ik een life coach moet nemen om me te helpen wat helderheid te vinden in wat ik carrière-technisch moet doen, terwijl anderen me vertellen om te kijken naar de dingen die al voor me zijn uitgestippeld, wie ik ben als persoon en wat de wereld voor mij betekent. ‘Betekenis’ en ‘je eigen kracht uitstralen’ zijn vage levenslessen die ik op mijn leven zou kunnen toepassen door het gebruik van een spirituele coach.

Huh. Ik wist dat coaching en spiritualiteit bloeiende bedrijven waren, maar ik had absoluut geen idee dat (nuchtere) vrienden en kennissen hun advies daadwerkelijk serieus namen. Ik dacht dat we allemaal op dezelfde golflengte zaten. Persoonlijk ken ik een paar life coaches. Een die een boek heeft geschreven over hoe je zen kunt zijn in je dagelijks leven, de ander heeft zijn persoonlijkheidstraining naar een hoger niveau getild en een ander richtte zich specifiek op processen op het werk.

“Bijna al hun zinnen beginnen met ‘Ik’, waarna ze hun eigen hoorn gaan toeteren alsof er geen morgen is”

Ik hoef nooit extreme ondervragingstechnieken te gebruiken met coaches – of ze nu coachen in het leven, werk, liefde, spiritualiteit of flirten. Coaches houden er gewoon van om over zichzelf te praten. Hoe goed ze zijn in het zien van de signalen van bepaalde processen. Hoe ze precies kunnen zien wat een persoon nodig heeft. Hoe gemakkelijk het voor hen is om spiritualiteit toe te passen in hun dagelijks leven. En hoe gemakkelijk het voor hen is om je dat allemaal te leren (tegen krankzinnige uurtarieven, dat moet ik er wel bij zeggen). Bijna al hun zinnen beginnen met ‘Ik’, waarna ze hun eigen hoorn gaan toeteren alsof er geen morgen is. En als je geluk hebt, mag je zelfs samen je ogen sluiten en rustig ademhalen om te ‘aarden’ – het antwoord op praktisch alles. Zij zijn de redder waar de mens op heeft gewacht. Niet alleen ongelooflijk vermoeiend, maar ook een vrij zeldzaam type onverbloemde narcisme als je het mij vraagt.

Kun je me kwalijk nemen dat ik geen vertrouwen heb in een coach die alleen maar over zichzelf praat? Was het niet de hele bedoeling dat die persoon me zou helpen in plaats van zelfverheerlijking uit te delen op een theepartijtje? En hoewel ik blij voor ze ben dat ze ‘in hun eigen kracht staan’ en hun eigen kleine niche in de markt hebben gevonden met deze zelfverheerlijkingsmethode; zeg ik dank, maar nee dank.

Aan de positieve kant hebben deze mensen de geest van de kracht die ik in me heb wakker gemaakt. Ik zeg soms (oké, vaak) dingen die niet altijd goed ontvangen worden. Zeg het zoals het is; Kalinka is altijd bereid om te zeggen dat een tijdelijke break met je vriend het begin van het einde is en gewoon een pleister op een geïnfecteerde wond. Grof en gedurfde opmerkingen: zou er in de toekomst een manier zijn om daar mijn brood mee te verdienen?

Geschreven door Kalinka Hählen