Lifestyle

Doen alsof je luistert? Zo herken je toxic listening

En voorkom je dat je het zelf doet

By
twee vriendinnen zitten buiten op een bankje matcha drinken luisteren rood gekleed beide trend kleur

Grote kans dat je dit weleens hebt meegemaakt: je lucht je hart bij een vriendin, maar die scrolt ondertussen rustig door TikTok. Er iets van zeggen levert een ‘ik luister wel’ op, maar daar trappen we niet in. Dit is een typisch gevalletje toxic listening, en dat is behoorlijk irritant. Maar hoe weet je nu zeker dat iemand je wel echt hoort? En, net zo belangrijk, hoe voorkom je dat je hier zelf schuldig aan bent? We nemen je even mee in de verschillende vormen van dit ‘eigenlijk niet luisteren’.

Selectief luisteren: alleen horen wat je wil horen

Dit is misschien wel de meest herkenbare vorm van toxic listening. Je vertelt een verhaal, en de ander reageert alleen op één specifiek deel; toevallig het stuk dat voor hen relevant is. We geven even een voorbeeld: je vertelt je collega dat je eindelijk wat dagen vrij hebt om bij te komen van een aantal hectische weken. Haar reactie? ‘Oh top, dan kun je volgende week vast wel even voor mij invallen, je hebt toch vrij?’ Dat is nu echt horen wat je horen wil. Een duidelijk signaal dat er niet écht naar je geluisterd wordt.

Maar met een half oor luisteren

Goed naar iemand luisteren vraagt je volle aandacht, en dat is voor toxic listeners nog best lastig. Bij hen kun je dan ook merken dat ze van ieder klein dingetje afgeleid raken. Een appje dat binnenkomt of iemand die voorbij loopt, alles is op dat moment interessanter dan jullie gesprek. Wat dit zo irritant maakt? Je hebt het niet altijd door. Je telefoon pakken om een bericht te lezen valt wel op, maar met je gedachten heel ergens anders zijn toch iets minder.

It’s all about me-luisteren

Waarschijnlijk wel herkenbaar: je bent iets aan het vertellen, en ineens gaat het gesprek over de ander; en dan iedere keer opnieuw. Ervaringen delen kan ook heel goed zijn, maar dan moet het wel relevant zijn. Als jullie situaties eigenlijk amper iets met elkaar te maken hebben en de ander vooral gewoon over zichzelf wil vertellen, dan is dat toch best toxic. Een gesprek voer je samen, en daarin hoeft niet één iemand continu het middelpunt te zijn.

Gewoon asociaal luisteren

Deze vorm van toxic listening is wat breder. Het komt er eigenlijk op neer dat iemand iets nogal storends doet terwijl je iets aan het vertellen bent. Dan kan bijvoorbeeld zijn op de tafel gaan tikken of klikken met een pen. Maar misschien nog wel vervelender, is wanneer de ander je gesprek echt onderbreekt of je zinnen gaat proberen af te maken. Je bent helemaal uit je verhaal en je weet dus ook zeker dat de ander niet meer luistert.

Zo zorg je ervoor dat je wél goed luistert

Je hebt vast weleens een van deze situaties meegemaakt, en misschien jezelf er op betrapt. De intentie is er misschien niet altijd, maar toxic listening komt vaker voor dan je denkt. Maar hoe moet het dan wel? Hoe zorg je er nu voor wel goed luistert? Toch handig om te weten, voor jezelf of om met die slecht luisterende vriendin te delen. Een aantal tips:

1.     Spot de kleine signalen
Bij goed luisteren hoort niet alleen het horen wat iemand zegt, maar ook het letten op iemands lichaamstaal of gezichtsuitdrukking. De manier waarop iemand kijkt of zit, kan bijvoorbeeld veel zeggen over hoe serieus een gesprek is. je daar bewust van zijn, kan jou weer helpen om op de juiste manier te reageren.

2.     Houd je gedachten erbij
Afleidingen zijn overal. De mensen om je heen, je telefoon of alle dingen die nog door je hoofd dwalen, ze kunnen je allemaal uit het gesprek halen. Met dus het gevolg dat jij niet meer écht luistert. Om dit te voorkomen is het belangrijk jezelf bijna te dwingen om in het moment te blijven. Focus je aandacht echt even op de ander; de rest komt later wel.

3.     Laat merken dat je luistert
Niks is zo vervelend als het idee krijgen dat je tegen een muur praat. Laat de ander dan ook vooral duidelijk merken dat je aan het luisteren bent. Dat betekent niet dat je op iedere zin iets terug moet zeggen. Je kunt ook ‘reageren’ door te knikken of een keer ‘uhum’ te zeggen. Ook je gezichtsuitdrukking kun je hiervoor gebruiken; door die af en toe te veranderen, passend bij het gesprek, ziet de ander dat je echt met het verhaal bezig bent. Wil je wel echt in woorden reageren? Dan is het goed om ook af en toe een deel van wat de ander zegt te herhalen. Een duidelijker teken dat je diegene hebt gehoord is er bijna niet.

Bron: Women’s Health, Cosmopolitan | @indy.mood