Woman Behind the Brand

Van alle heerlijke dingen waar ik over mag schrijven, vind ik vrouwen in het licht zetten denk ik het leukst. En al helemaal als het vrouwen zijn die iets nieuws durven opstarten, die iets ondernemen en daarmee ook een risico durven nemen. Vandaag open ik het podium voor Marloes Nabben, founder van designlabel MÀNA Amsterdam.

Marloes, allereerst, wat een beeldschone collectie heb je. Wanneer dacht je: ik ga hier een bedrijf mee starten?

Dank je wel. Het begon eigenlijk niet met een businessplan, maar vanuit een gevoel en inzicht. Na jaren als creative director en brand strategist gewerkt te hebben op het snijvlak van retail, interieur en design, zag ik dat mensen steeds minder behoefte hebben aan méér, maar juist aan betekenis. Aan dat ene item dat alles optilt: een subtiele signatuur die hen onderscheidt, zonder dat ze daar harder hun best voor hoeven te doen.

Toen voelde ik: dit wil ik zelf creëren. Iets moois, onderscheidends en blijvends. Iets dat je kunt dragen, houden en doorgeven. Zo ontstond MÀNA. Vandaag ontwerp ik met datzelfde idee voor mannen en vrouwen die willen opvallen zonder te schreeuwen. Dat doe ik nu met sjaals, maar uiteindelijk zie ik MÀNA groeien tot Maison MÀNA: een wereld waarin dessin, textiel en lifestyle samenkomen.

Je houdt van subtiliteit en een effortless manier om iets mee uit te drukken, iets dat een sjaal natuurlijk enorm heeft. Heb jij even geluk want dit is het seizoen van de sjaaltjes. Ik ben in ieder geval helemaal verslaafd aan het fenomeen. Heb jij dit altijd al met sjaals gehad, een grote liefde?

Ja, absoluut. Al geldt dat voor mij breder: ik heb altijd een fascinatie gehad voor accessoires zoals sjaals, tassen en schoenen. Juist daarin zit persoonlijkheid. Het zijn vaak de stukken die blijven terwijl een garderobe steeds verandert.

Een goed accessoire kan een hele uitstraling optillen zonder dat het geforceerd voelt. Dat subtiele effect vind ik geweldig. Weinig items in de modegeschiedenis hebben met zo weinig zóveel effect gehad als de sjaal. De sjaal voelde voor mij dan ook als de meest elegante eerste drager, maar zeker niet als eindpunt.

Als ik de jonge Marloes zou vertellen dat ze later dit beroep zou hebben, hoe had ze dan gereageerd?

Ze zou het eigenlijk direct begrijpen. Ik was als kind al bezig met fantasie en schrijven, patronen, kleding, interieurs en van niets iets maken. Mijn moeder naaide alles zelf, dus creativiteit was thuis heel tastbaar. Onze carnavaloutfits waren altijd compleet thematisch uitgewerkt van A tot Z tot en met de schmink – daar keek ik enorm naar uit.

Ik was voortdurend bezig met vorm, kleur en details, en hoe ik dat kon samenbrengen tot een visueel verhaal. Maar ook met het plezier van iets bedenken en het vervolgens echt tot leven brengen. Op de kunstacademie kreeg dat later nog meer vorm.

Wat ik nu doe voelt als de volwassen versie daarvan: ik ontwerp, bouw merken, vertel verhalen en onderneem rondom ideeën waar ik in geloof. Ik heb altijd een liefde gehad voor storytelling, het zien van mogelijkheden, behoeftes aanvoelen en losse elementen met elkaar verbinden. Dus de jonge Marloes had waarschijnlijk gedacht: logisch, dit was altijd al de bedoeling.

En welk advies had je jouw jongere ik graag hebben willen geven?

Luister eerder naar je eigen stem. En vertrouw langer op je smaak en intuïtie dan op de mening van anderen. Wat voor mij vanzelfsprekend voelde, bleek later juist onderscheidend.

Je mikt op een exclusieve markt en produceert je patronen ook in een beperkte oplage. Hoe ga je te werk bij het ontwikkelen van een patroon?

Dat klopt. Mijn visie op exclusiviteit komt uit een tijd waarin aankleden draaide om intentie: niet om overvloed, maar om verfijnde keuzes met signatuur. Eén bijzonder stuk dat alles optilt.

Mijn dessins ontstaan vanuit een liefde voor storytelling, kunst en architectuur. Ik zie ze niet als prints, maar als vormentaal die zich kan vertalen naar verschillende dragers. Van zijde en textiel tot papier en interieurobjecten.

Ik wil dat een ontwerp van dichtbij blijft fascineren en van afstand direct presence heeft. Beperkte oplages horen daar vanzelfsprekend bij, net als kwaliteit in materiaal en afwerking. Het moet in alles kloppen.

Toen ik hoofdredacteur was van magazines voelde ik altijd een geluksgolf als ik iemand “mijn” blad zag lezen. Heb jij wel eens iemand gezien ‘in het wild’ die jouw sjaal droeg?

Ja, en dat blijft bijzonder. Ik vind het geweldig om te zien hoe een ontwerp iemand nét iets extra’s geeft. Een sjaal leeft pas echt zodra iemand haar onderdeel maakt van zijn of haar identiteit. Dan gaat het ineens verder dan mode en vertelt het een verhaal.

Waar gaat ze heen, waar komt ze vandaan, naast welk item in de kast ligt deze sjaal? Ik hou daarvan.

Wat heb je gestudeerd en heeft dat je geholpen om juist hier te komen?

Ik ben afgestudeerd als grafisch ontwerper aan de Willem de Kooning Academie, na een korte omweg via de Koninklijke Academie in Den Haag. Tijdens mijn studie studeerde ik een jaar in New York, waar ik uiteindelijk twee jaar ben gebleven.

De academie leerde me conceptueel denken, ideeën visueel vertalen en werk sterk presenteren. In New York ontstonden mijn werkethiek, tempo en internationale blik. Het cliché van the city that never sleeps bleek verrassend waar en als je veel wilt leren, is dat een heerlijke plek.

Na mijn studie ben ik me blijven ontwikkelen op het gebied van marketing, styling, surface pattern design en materialen. En dat doe ik op de dag van vandaag nog steeds. Uiteindelijk merkte ik dat mijn ondernemersdrang groter was dan mijn liefde voor werken binnen structuren, en zo ontstond al vrij vroeg mijn eigen designstudio.

Ik las laatst carrièretips van Ricard Branson die als belangrijkste les vindt dat je gewoon moet beginnen en niet alles van tevoren te perfect te willen hebben. Beter om de eerste stap te zetten en gaande het proces bij te schaven dan in je streven naar perfectie mogelijk teveel voor je uit te schuiven met het gevaar dat het uiteindelijk niet gebeurt. Wat is een advies waar jij veel aan hebt gehad?

Begin voordat je er klaar voor bent. Helderheid ontstaat vaak in beweging, niet in stilstand.

En mijn vader zei vroeger altijd: ‘Hopen doe je op de wc.’ Niet heel poëtisch, wel effectief. Het heeft me geleerd dat je initiatief mag nemen, op mensen af mag stappen en zelf iets in gang kunt zetten. Wachten tot kansen vanzelf langskomen is meestal wishful thinking.

Hoe regel jij het financieel? Geef je jezelf een salaris en stop je de rest in je bedrijf of heb je bijvoorbeeld nog nevenactiviteiten?

Ik bouw bewust met meerdere inkomstenstromen: MÀNA, creatieve samenwerkingen en werk waarin mijn expertise in branding, storytelling en creative direction samenkomt. Ik geloof dat sterke merken ontstaan vanuit visie, maar groeien door slimme keuzes. MÀNA zie ik als een merkwereld met ruimte voor producten, samenwerkingen en toekomstige lifestylecollecties.

Is er een situatie uit je werkzame leven die niet leuk was maar die jou toch heeft gevormd?

Zeker. Soms werk je in omgevingen die je veel leren, maar waar je energie langzaam weglekt of waar weinig ruimte is om echt te groeien. Dat kan pijnlijk zijn, maar juist daardoor ontdek je waar je wél hoort te zijn.

Voor mij blijft dat een belangrijke les: succes zonder bezieling voelt leeg. Zodra je werkt vanuit je natuurlijke talent en energie, verandert alles.

www.manaamsterdam.com @manaamsterdam

Foto credit: Bo Balsing | @bybobalsing | Groene colbert ‘Teder World’