Fashion

Naomi Osaka herinnert ons eraan dat tennis en mode altijd al onafscheidelijk zijn

By

Naomi Osaka maakte vorige week een schitterende entree op de baan van Roland Garros. Letterlijk schitterend, in een bronzen Nike-creatie vol grote en kleine pailletten, compleet met een dramatische peplumsleep die eerder deed denken aan een rode loper dan aan het Parijse gravel. Natuurlijk verdween de sleep vlak voor het inspelen en bleef er een iets meer bescheiden wedstrijdoutfit over.

Niet iedereen kon het waarderen. Haar Duitse tegenstander Laura Siegemund liet na afloop weten dat het haar “helemaal niets kon schelen” wat Osaka droeg en dat ze “hierheen kwam om te tennissen, niet om een modeshow op te voeren”. Maar voor Osaka is mode nooit een bijzaak geweest. Zo sierde de Japanse tennisster eerder de cover van Vogue Japan en verscheen ze op de Australian Open in een spectaculaire outfit van couturier Robert Wun, geïnspireerd op een kwal.

Toch is Osaka zeker niet de eerste tennisser die van de baan een catwalk maakt. De geschiedenis van de sport zit vol spelers die net zoveel indruk maakten met hun outfits als met hun forehand.

De originele tennis fashionista

Het is onmogelijk om over tennis en mode te praten zonder de naam Serena Williams te laten vallen. Zij brengt al sinds de jaren negentig mode naar de courts. Eerst via haar sponsorcontract met Puma, later met Nike. Zo sloeg ze zich tijdens Wimbledon 2013 warm in een witte Nike-blazer die meer business casual dan sportoutfit was. Een jaar later droeg ze op een tournooi roze panterprint. Daar weer pal tegenover stond een zwart jurkje met zilveren details. Op zichzelf niet heel opvallend, ware het niet dat ze er zwarte knee-high tennisschoenen onder droeg. En wie herinnert zich niet de tutu waarin ze in 2018 de baan betrad? Of het zwart-roze-rode Nike-unitard met één lange en één korte broekspijp? Het zou Serena Williams nooit overkomen dat ze eruitzag als de speelser aan de andere kant van het net, iets wat in tennis bepaald geen uitzondering is.

Al helemaal niet in haar iconische (ja, dat woord wordt de laatste tijd nogal gul gebruikt, maar in dit geval volledig terecht) denim outfit waarmee Williams op de US Open van 2004 kwam opdagen. Ze droeg een geplooid spijkerrokje om toch nog een beetje tennisgevoel te behouden en combineerde dat met een zwarte croptop. Voor die outfit alleen al had ze eigenlijk een beker mogen ontvangen.

Deze vrouwen speelden ook mee

Osaka en Williams zijn uiteraard niet de enige speelsters die van tennis een modeshow maakten. Zo verschenen Billie Jean King en Chris Evert begin jaren zeventig in volledig witte kanten outfits op de baan. Maria Sharapova droeg tijdens de US Open van 2008 een outfit geïnspireerd op een corset, waarmee ze bewees dat sportkleding niet per se sportief hoeft te ogen. En dan Anna Kournikova. De vrouw die misschien wel net zo beroemd werd om haar roze diamanten verlovingsring als om haar tennis. Een van haar meest memorabele outfits is een zonnebloemgele top gecombineerd met een laag uitgesneden wit minibroekje en een perfect matchende gele riem. Dat zijn vroege jaren 2000 voor je. Ook Venus Williams verdient een plek in dit rijtje. De oudere zus van Serena verscheen ooit in een jurk die rechtstreeks uit Moulin Rouge leek te komen: zwart kant gecombineerd met rode corsetdetails.

De mannen deden ook een poging

De mannen waren ook van de partij, ook al maakten zij het wat minder gek. Roger Federer bijvoorbeeld, hij kwam ooit Wimbledon op in een wit militair jasje met gouden borduursels. Daaronder droeg hij een klassiek gilet, waardoor het geheel meer weg had van een driedelig pak dan van een tennisoutfit. Een paar jaar later dook hij op in volledig zwart, terwijl door de speakers de muziek van Darth Vader galmde. De bijnaam Dark Federer lag voor het oprapen. Rafael Nadal kon er ook wat van; tijdens zijn debuut op de French Open droeg hij een groene sleeveless top met daaronder witte capris. Hij wist toen al wat de Pinterest-girls nu bevalt.

De strengste dresscode ever

Met Wimbledon in aantocht zitten mode- én tennisliefhebbers weer op het puntje van hun stoel. Niet alleen vanwege de wedstrijden, maar ook vanwege de beruchte kledingvoorschriften van het toernooi. Spelers zijn verplicht om van top tot teen in het wit te verschijnen. Geen crème, geen gebroken wit en geen ivoor; helder wit. Zelfs op logo’s en kleuraccenten worden streng gehandhaafd, en mogen alleen als ze onder de 10mm-grens zitten. Nick Kyrgios ontdekte dat aan den lijve. De Australiër verscheen met een officiële Wimbledon-hoofdband, voorzien van de traditionele groene en paarse kleuren van het toernooi. Daar stak de umpire een stokje voor en hij moest de hoofdband binnenstebuiten dragen. Ja, echt waar. Zelfs een zweetbandje uit de Wimbledon-shop bleek niet Wimbledon-proof genoeg.

Waar Laura Siegemund misschien liever alleen naar het scorebord kijkt, bewijzen talloze spelers dat mode en tennis niet van elkaar los zijn te krijgen. Binnenkort kijken we tijdens Wimbledon natuurlijk naar de aces, de rally’s en de trofee, maar vooral naar de outfits. En als Naomi Osaka het gras van Londen betreedt (met alle regels van dien), willen we niet alleen weten in hoeveel sets ze wint, maar vooral: wat ze aanheeft. En wie dat dan heeft ontworpen.