F*CK PHUBBING

Nooit van de term phubbing gehoord? Maar wil je wedden dat je schuldig bent aan het doen ervan? Phubbing is het fenomeen waarbij je telefoon de hoogste prioriteit krijgt in plaats van interpersoonlijk contact.

Ik merkte het op toen ik nog als eindproducent voor een Nederlandse tv-show werkte. Het was altijd extreem hectisch en druk, dat ik meestal ongeveer twee of drie redacteuren aan mijn bureau had die hun intentie wilden bespreken. Maar ik had altijd een vindingrijke stagiair die me belde wanneer mijn bureau was gebarricadeerd. En ik nam altijd de telefoon op en zag hem me vriendelijk zwaaien vanuit de andere kant van het kantoor.

Briljant plan, als ik dat mag zeggen, want het was de gemakkelijkste manier om een einde te maken aan al het geklets van de andere redacteuren. Je ziet hetzelfde gebeuren in winkels. Terwijl ik klaar ben om mijn kaart te swipen, gaat de telefoon en vraagt de verkoper me te wachten totdat een andere waardeloze werknemer me helpt de transactie te voltooien.

‘Briljant plan, als ik dat mag zeggen, want het was de gemakkelijkste manier om een einde te maken aan al het geklets van de andere redacteuren.’

Het dateert allemaal uit vroegere tijden toen iemand bellen nog belangrijk was. Ik herinner me dat mijn vader (de zeeman) altijd op vrijdagavond belde via een telefoontje op kosten van de ontvanger. “Hallo, ik wil je verbinden met kapitein Mobach, ben je bereid de kosten te accepteren?” was wat ik aan de andere kant van de lijn hoorde. Deze gesprekken waren toen een groot ding.

Tegenwoordig zijn onze telefoons een verlengstuk van onszelf en we worden bijna nooit zonder gezien en telefoongesprekken zijn niet meer zo speciaal als vroeger, maar om de een of andere reden lijkt een beetje scherm nog steeds de gemakkelijkste manier om een gesprek te onderbreken. Ook al is dat bericht niet eens half zo belangrijk als die wekelijkse langeafstandsgesprekken van mijn vader op een olieboorplatform voor de Golf van Mexico.

‘En toen snel de Amayzine Whatsapp-groepchat gecontroleerd…’

Ik had onlangs iemand op bezoek voor koffie toen ik me realiseerde dat ik bezig was met het afmaken van een Instagram-post en toen snel de Amayzine Whatsapp-groepchat controleerde. Hoewel ik moet toegeven dat onze groepchat uitgebreide gesprekken bevat over schokkende wereldgebeurtenissen. Zoals foto's van een zwangere Kimmy K in doorzichtige kleding.

Dit schrijven heeft langer geduurd dan het zou moeten omdat ik afgeleid ben geweest, geef of neem een tijd of zes. Hilarische foto's van beroemdheden, berichten van collega's. En zodra ik mijn mobiele telefoon in handen had, controleerde ik snel hoeveel likes mijn laatste Insta-post had gekregen.

Wat als we een pact sluiten om onze telefoons in onze tassen te laten en ze alleen te pakken wanneer we daadwerkelijk tijd hebben om ze te gebruiken? Het zal me uren besparen, wacht, kras dat, weken van tijd.