Mei's Open-Door Paradise

“Is dat het?” is het standaardcommentaar wanneer ik mensen mijn garderobe laat zien. Mijn liefde had een prachtige inbouwkast voor me ontworpen, maar de grootte, de grootte was soms een beetje teleurstellend.

Hoe komt het dat ik zo'n bescheiden garderobe heb? Nou, ik ben extreem goed in het verplaatsen en sorteren, dus alles wat in mijn kast zit, wordt door mij gedragen. Daarnaast heb ik een aparte zolder voor kleding, die netjes al mijn winter- of zomerkleding bevat.

Maarttt, beste lezers, de tijd van teleurstelling is voorbij. Het seizoen van opscheppen is geopend. Mag ik introduceren… tromgeroffel. Mijn open-deurparadijs.

Zo begon het. Een van mijn Chanel-vriendinnen fluisterde in mijn oor dat ze ergens een kast had gezien (het was bij Ikea), en het was prachtig. Ik scrolde door haar foto's en wist: ‘Ik wil, heb nodig en zal het hebben.’

Ik had een spare room in mijn huis, die eigenlijk niet echt een identiteit had. Een kamer, de mooiste in het huis eigenlijk, die langzaam vol raakte met rommel. Je weet wel wat ik bedoel. Ik verplaatste de kasten, duwde de slaapbank naar een andere muur, bezocht Ikea en daar heb je het.

Omdat Ikea ook een bezorg- en installatie service heeft. Het kost net iets meer voor een vriendelijke man om langs te komen, alle dozen de kamer in te tillen, alles in elkaar te zetten en dan op te ruimen. Ik kwam thuis van mijn werk in een paradijs.

En ik word niet betaald voor dit artikel. Hoewel ik daar geen bezwaar tegen zou hebben. Omdat het een zonde is om al mijn zorgvuldig verzamelde spullen achter gesloten deuren te verbergen, besloot ik het open te houden. Ik bracht gisteravond door met een glas wijn op de slaapbank, kijkend naar al mijn spullen en denkend aan de leuke outfits die ik kon samenstellen.

Ja Winonah en Sylvie, jullie hebben concurrentie. Pas op.