Ik begin het te begrijpen van de Ramatuelle-ritme. Wanneer ik wakker word, heb ik een kort moment waarop het strand en de oceaan alleen voor mij zijn. Dan komen de dunne, Franse vrouwen met hun kleine honden gevolgd door een rijdende strandtractor. Ik hou ervan.
Om negen uur rent David (uitgesproken als Daviduh) het strand op met een stapel matten. Ik spring gehoorzaam op en loop met mijn handdoek en fles Evian naar hem toe. “Op duwen, op terugduwen. En één, twee, drie.” Na 50 minuten voel ik me volledig uitgeput. Ik ben op dit moment niet op mijn fitst, maar er is ook de toevoeging van de brandende zon en het gebrek aan grip op het zand. Daarna wacht mijn lieve man op me met een sapje en een ei met de dooier nog intact. Ik zou hieraan kunnen wennen.
Vandaag typte ik 20, Avenue Paul Signac in de boordcomputer van onze Espace. De Espace en zijn routeplanner hebben we toepasselijk Carine genoemd. Zoals je weet, verdient een mooie auto een mooie naam en ik dacht dat Carine de perfecte Franse titel was. Het is vernoemd naar Carine Roitfeld en staat voor Franse klasse, rock’n’roll en weten waar het allemaal gebeurt.
Carine koos een geweldige fantastische route (zonder files en dat is uniek hier) naar het hart van de Trop. De valet jongens van het vijfsterrenhotel Byblos stonden daar met jeukende vingers klaar om mijn fabrieksnieuwe auto van me over te nemen. “Vous savez comme ça marche?” vroeg ik, nog een beetje angstig om mijn nieuwe baby aan hem over te dragen. “Bien sûr, Madame,” zei hij met een glimlach die verried wat hij echt dacht; Wat denk je dame… Ondertussen keek ik over mijn schouder en zag een andere Espace, en natuurlijk de Intiale Paris versie. Ze doen hier niets halfslachtig.
In Byblos, ook daarheen gebracht door Carine (toevalligheden bestaan niet), was ik geboekt voor een heerlijke behandeling van een uur in de Sisley Spa. Toen Carine arriveerde en haar lichten uitdeed, was ik in een van mijn praatgrage buien. Met een stuk tissue met een ontspannende kruidenmix onder mijn neus zei ik iets in de trant van: “Nu houd je je mond dicht en geniet.” Ik was een uur in het paradijs. Gelukkig kon ik mezelf verzamelen op hun patio met een glas water en wat gedroogde abrikozen totdat de valet jongens arriveerden. “C’est très très chic. Comme vous.” Weer een perfect voorbeeld dat een auto net zo’n belangrijk accessoire is als een tas.
Ik reed door het dorp omdat je in Saint-Tropez de leukste dingen kunt doen. Taart eten bij La Tarte Tropezienne en een snelle stop bij de Apotheek. En natuurlijk een kijkje nemen bij Bonpoint, waar ik niets kocht maar over alles watertandde. Mijn man leerde me een handige truc. De koffer gaat vanzelf open, maar ik sloot hem nog steeds met meer kracht dan nodig was. Blijkt dat er een knop is en als je erop drukt, sluit hij vanzelf. Het leek me een perfecte gelegenheid om een beetje te gaan winkelen. Er is voldoende ruimte in de koffer voor al die Saint Tropez souvenirs omdat we morgen naar Cannes gaan…
