Homepage

PARIS DIARY

deel 2

In mijn vorige Parijs dagboek Ik schreef over het ontmoeten van mijn oude Marie Claire collega Simone Dernee en hoe wij samen talloze modeweken hebben doorgebracht met rennen van de ene show naar de andere. We waren een perfect mode-seizoen team. Eten hetzelfde, drinken hetzelfde, winkelen hetzelfde en we twijfelden nooit om een fiets te pakken in een enorme, vrij onbekende stad. We staken de Place de la Concorde over alsof we suïcidale neigingen hadden tijdens de spits (denk aan vijftien rijen eindeloze auto’s met chauffeurs die onoplettend op hun mobiele telefoons keken in plaats van naar de passerende mode meisjes uit Amsterdam) en liepen door naar Le Marais.

We ontmoetten elkaar bij Café de Flore, voor de oude tijden. Op het terras trouwens, wat volgens de echte Parisiennes not done is, maar hey, het kon ons niets schelen aangezien de zon scheen en we zoveel mogelijk van de stad wilden opsnuiven. Dit resulteerde erin dat we een beetje te laat waren en haastig naar de show van Peet Dullaert moesten rennen. Hijgend (hoofd) en bonkend (hart) kwamen we aan op de locatie om een kijkje te nemen naar de collectie (waarbij hij veel prints van kimono’s uit het Nederlandse Rijksmuseum had verwerkt) en hadden een praatje met ’onze‘ Ilham Mestour, model Valentijn de Hingh (die de laatste walk van de show liep) en de vrouw van de Nederlandse ambassadeur in Parijs, Lilian.

Van Peet renden we snel door naar de Hermès expositie langs de Seine. Als je binnenkort van plan bent om naar Parijs te gaan, voeg dit dan toe aan je lijst van dingen om te zien. Het is als een miniatuur Disneyland voor de modewereld en het is ook nog eens gratis.

Snel een koffie gehaald bij Mozza & Co (een stijlvolle container die is omgebouwd tot een koffie- en sandwichhut) die we dronken aan de Seine voordat we naar de tentoonstelling van Alber Elbaz gingen. Meteen begon ik te fantaseren over Lanvin jurken voor de finale van Holland's Next Top Model…

Hoewel mijn maag nog niet rommelde, was het tijd voor de lunch, ongetwijfeld in de zon. Bij Favorite, wat een behoorlijke verandering was voor ons gewoontedieren (we gaan normaal altijd naar Costes of Flore) en het tweede nieuwe restaurant dat we tijdens deze trip uitprobeerden. We bestelden allebei een ceasar salade en oké, aangezien we er toch waren, een glas witte wijn.

Een snelle pitstop bij de Barbara Bui winkel (aangezien de craving van de show nog niet was verminderd) waar ik erin slaagde om me in te houden om niets te kopen (dankzij mijn gecontroleerde adem in, adem uit methode mag ik toevoegen) en Simone kocht een heerlijke zwarte jurk (want een meisje kan nooit te veel LBD's hebben).

En toen renden we naar het hotel… En naar de taxi… En naar de trein. Ik leer het nooit…

Amayzine

PARIS DIARY

deel 2

Yesterday I met my dear old colleague Simone Dernee with whom I have roamed so many fashion weeks for Marie Claire. We were each other's ideal fashion week buddy, had the same eating, drinking and shopping rhythm and we are both far from afraid to ride a bike in a big, different city. Like half suicidals we crossed the Place de la Concorde during rush hour (think fifteen rows thick with cars with drivers who are very much focused on their mobile and horn but not necessarily super alert to passing fashion girls from Amsterdam) and plowed through Le Marais.

We met at Café de Flore, for old times’ sake. On the terrace, which according to Parisiennes is really not done but we didn’t care because the sun was shining and we could enjoy the waking city. We suddenly had to rush to be on time for the show of Peet Dullaert. Panting (head) and pounding (heart) we rushed into the location where we looked at his collection (in which he had processed prints from kimonos from the Rijksmuseum) and chatted afterwards with ‘our’ Ilham Mestour, Valentijn de Hingh (who closed the show) and the wife of the Dutch ambassador in Paris, Lilian.

From Peet it was three times stumbling to the Hermès exhibition on the banks of the Seine. If you are there soon, go take a look. It’s a small Efteling for fashion people and it’s also free.

Quickly grabbed a coffee to go at Mozza & Co (a beautifully styled container where you can buy sandwiches and coffee) which we drank by the Seine and then on to the exhibition of Alber Elbaz. I suddenly got fantasies about a Lanvin dress during the finale of Holland’s Next Top Model…

Although my little stomach wasn’t growling, it was lunchtime and we did that in the sun too. At Favorite, for us tremendous creatures of habit (normally it’s always Costes or Flore) again the second new restaurant we tried out this trip. Both a ceasar salad and, well, since we were there anyway, a glass of white.

Just a little stop at the store of Barbara Bui (the hunger after yesterday's show was not satisfied) where I could control myself (thanks to controlled breathing techniques, that’s for sure) and Simone bought a beautiful black (yes yes, but it was a different kind of black) dress.

And then again running to the hotel huh… And to the taxi… And to the train. I never learn…