Natuurlijk proberen we het zo te laten lijken alsof het leven gewoon één grote lach en een geweldig feest is, maar dat is gewoon niet altijd waar. Soms heb je gewoon een kutdag en maandag was die dag voor mij. Het begon thuis. Ik stootte mijn teen, liet mijn sleutels drie keer vallen, vergat iets alleen om erachter te komen nadat ik drie trappen naar beneden was gegaan en toen weer naar boven moest om het te proberen vinden. En de nacht ervoor had ik slecht geslapen, dus ik had nul tolerantie voor iets.

Eenmaal op kantoor kwam ik de gekke, drukke strijd binnen, werd ik gebombardeerd met vragen waar ik geen antwoorden op had en alles wat ik kon doen was daar achter mijn bureau zitten met stoom uit mijn oren.

“Uh, heb ik iets verkeerd gedaan?” vroeg een stagiair verwijzend naar mijn stinkende houding. Het antwoord is nee, niemand had iets verkeerd gedaan, ik zat gewoon vast in mijn eigen gemopper en kon alleen maar boosheid voor de HELE WERELD beheren zonder enige goede reden die me met een druppel rationaliteit in een normaal gesprek zou achterlaten. Hoe dan ook, rond 14.00 uur begon het verdriet zachtjes een beetje te zakken en begon ik mezelf weer te voelen, uiteindelijk volledig herstellend. En weer was ik de humanitaire. Dat oh zo leuke en lieve meisje dat ik zo natuurlijk ben (…). Dus, wanneer je een van deze kutdagen hebt. Dit is hoe je het van je afschudt.

Toon je kaarten

Dit is heel belangrijk. Zeg onmiddellijk hardop tegen iedereen die het zich aantrekt dat je mogelijk in de stemming bent voor een woedeaanval. Ik noem het bijna onmiddellijk ‘maandag-itis’: “Jongens, ik ben vandaag niet in de stemming en het gaat me wat tijd kosten om erin te komen.” Het verlicht niet alleen de situatie, het is ook goed om de rest te laten weten waar hij of zij staat. En als ze slim zijn, zullen ze uit de buurt blijven.

Geef jezelf een time-out

Onderzoek van andere mensen is gewoon olie op het vuur. Vragen zijn het ergste ooit omdat ‘nee, ik weet niet waar de sleutels van de redactiefiets zijn. WAAROM MOET IK WETEN WAAR IK ZE KAN VINDEN. VIND ZE ZELF. JONGEN, LAAT ME IN BLOEIENDE VREDE, ZAL JE!’ Of iets in die geest. Nu is het tijd om buiten te gaan zitten, of op een rustige plek in het kantoor, en laat alle woede caaaaalm wegslijten. Inademen, uitademen.

Doe iets leuks

Een beetje moeilijk als je op kantoor bent, maar op mijn niet-kantoor dagen wanneer ik boos ben op de wereld, ga ik een wandeling maken naar mijn favoriete warenhuis en al die mooie dingen die daar hangen helpen me om weer mijn gebruikelijke vrolijke zelf te worden. Als je vastzit voor je computer dan is net-a-porter een geweldig alternatief. Want laten we eerlijk zijn, er is niemand die niet blij wordt van een heftige dosis Sophia Webster.

Eet iets

Iets dat je normaal gesproken niet zou eten, of gewoon iets dat je heel graag wilt. Ik heb die fatale maandag de drang om mijn mond vol te stoppen met groene kikkers, mijn ultieme favoriete snoep. Te zeggen dat ik daardoor direct in het zonnige-vrolijke-huis was, nee, maar hey, elke excuus om een snoepkikker te eten is reden genoeg.

Vent

Als je hardop zegt waarom je chagrijnig bent, hoor je zelf of het zinvol is of totaal geen zin heeft en dat helpt echt, echt. Bij mij had ik onlangs een zeur dat ik op de Blue Ivy redactiefiets moest fietsen in plaats van op mijn geliefde Daisy fiets. Ik was zo moe, ik had mijn teen gestoten en mijn sleutels laten vallen en um, en het gaat een beetje zo, toch? Totaal onzin natuurlijk. Dus goed, wees chagrijnig en laat al je gemopper eruit, maar besef dan dat je misschien een zeurend klein kind bent dat een tantrum gooit en dat het misschien tijd is om op je tong te bijten. Makkelijker gezegd dan gedaan, maar zonder dat het gezegd wordt kan het nooit gedaan worden. Je moet ergens beginnen.