wanneer ik naar New York verhuisde

ik ben eindelijk neergestreken. Mooi huis, schattige jongen, met lof afgestudeerd en op zoek naar een leuke baan. Er was veel zorgeloos drinken met vrienden. En ochtend kater opgelost met wat aspirine zodat ik toch op tijd voor mijn tijdelijke baan kon verschijnen. Het leven was vredig, eenvoudig en ordelijk. Toen kwam de champagnefles. Bang. Mijn kleine wereld was verwoest. Bang. We gingen naar de VS!

Nee. Ik klaag niet, het viel me gewoon op dat het leven heel verrassend kan zijn. Ik zou niet zo ver willen gaan om het bestemming te noemen of er hippieachtig over te doen, maar ik zit in een vliegtuig vol met Nederlanders terwijl ik dit schrijf. Dus ik dacht dat dit een goed moment zou zijn om te schrijven over wat ik echt mis en wat er echt verandert wanneer je het avontuur van verhuizen naar de grote appel ervaart.

Het is een vraag die ik vaak krijg en om het gemakkelijk te maken mompel ik iets over fietsen in Amsterdam, friet met pinda-saus en uien en de empire state of mind. Maar deze antwoorden krabben echt maar aan de oppervlakte. Nu ik in een vliegtuig zit met mijn voormalige landgenoten, ga ik iets dieper graven en enkele conclusies trekken over wat ik echt mis en hoe New York je verandert.

Niet de stroopwafels maar de friet en pinda-saus

Stroopwafels, Nederlandse kaas en zelfs bitterballen; ik heb ze hier gevonden. New York heeft echt alles! Dus om deze vraag eens en voor altijd te beantwoorden met betrekking tot Nederlandse delicatessen: ik ben goed. Maar een volkorenbroodje met filet Americain of wat friet met pinda-saus en ui. Man, zou ik het leuk vinden als ik ze hier kon krijgen.

Vooringenomen ten opzichte van traditie

Alles in deze stad draait om plannen, reserveringen en reizen naar iets. Je kunt niet gewoon op je fiets stappen en een leuk restaurant binnenlopen, een groeps tafel krijgen en iedereen bellen om te komen. Nee. In New York moet je altijd wachten op je tafel, minstens 20 minuten. Als je een groeps tafel hebt gereserveerd, zetten ze je alleen als iedereen aanwezig is. Nederlanders zien het ontvangen van de rekening als ‘betaal en ga weg’ terwijl het in New York wordt gezien als goede service. Jij beslist wanneer je betaalt en het is niet ongebruikelijk om een extra fles wijn of kop koffie te bestellen. Het is ook gebruikelijk om in een taxi te stappen en naar de volgende leuke locatie te gaan, die nooit om de hoek is. En dat is wat ik mis. Gewoon hangen in casual café's en op mijn fiets springen om ergens anders heen te gaan als ik daar zin in heb. En dit alles gebeurt zonder de noodzaak om cool te zijn.

Verwend nest

In de zomer drink je wijn op een dakterras, in de winter hang je rond in de lobby of bar van een chique hotel waar je mensen zoals Lady Gaga ziet. Tussendoor maak je een wandeling door Central Park en vergeet je de lichten van het Empire State Building die boven je flitsen. Luxe is de standaard in New York. Verandert New York je? Zeker. Je wordt een verwend nest. De cool factor is zo hoog dat je eraan gewend raakt, van het Italiaanse bistro tot de hippe Japanse restaurants. Je kunt het niet als vanzelfsprekend beschouwen. Maar ik laat mezelf regelmatig beseffen hoe cool en prachtig alles om me heen is door mijn innerlijke toerist naar buiten te laten komen.

Geduld is geen deugd

Net als de rekening in restaurants gaat alles hier snel. Bloemen top in een andere maat? Een verkoopster spreekt in haar CIA-oortje en jouw maat en een paar aanbevelingen verschijnen in een oogwenk. Lange rijen bij de supermarkt? Er wordt een extra kassa geopend. Wat extra peper op je filet mignon? De ober is er al en maalt. De service in Amerika is super en snel, maar het maakt mensen ongeduldig. Heel ongeduldig.

No negatief Nancy

“De metro is vreselijk.” “Het is te druk.” “New Yorkers zijn nep.” “Ik ben blij normale mensen te zien voor een verandering.” Zou je kunnen stoppen met kletsen bij gate 28! Ik was verrast maar realiseerde me toen dat ik al wist hoe zeurderig Nederlanders kunnen zijn. Sorry, ik zeg niet dat iedereen zo is en ik wil niet negatief klinken. Het is gewoon dat Nederlanders veel klagen. Een enorm contrast met New Yorkers die denken in mogelijkheden, kansen en erin geloven. Ze steken hun duim op als je voorbijrijdt in een Porsche, en zien je als succesvol in plaats van een opschepper. En ja, er is altijd iets te zeggen over alles. Maar positief zijn en het geloof dat je alleen iets kunt beoordelen als je het hebt geprobeerd, stroomt door de straten van NY en heeft een positieve invloed op iedereen. Dat doet het echt.