Happy & Healthy
Dit is wat er gebeurde toen ik stopte met het eten van suiker
Afgelopen zomer kreeg ik plotseling iets dat leek op een maagzweer. Je weet wel, het soort ziekte dat meer geschikt lijkt voor zware mannen in hun vijftiger jaren met een stressvolle baan in de beurs. Ik vroeg er niet om, maar kreeg het toch. Het enige wat ik kon doen was rusten en het uitzitten. En: geen koffie, geen zwarte thee, een hoeveelheid vetinname die zelfs de veganisten van vandaag niet gelukkig zou maken en weinig tot geen specerijen. Daar lag ik, opgerold op de bank in foetushouding, te zeuren over de vreselijke pijn die ik moest doorstaan. En zonder de nodige zondebok om mijn ellende op af te reageren; je weet wel, een idioot waar je al je woede op kunt afreageren.
Weken werden maanden en nog steeds geen tekenen van verbetering: ik bleef vreselijke pijn in mijn maag houden, ik werd misselijk na elke maaltijd en ik kon me niet inhouden om te boeren als mijn leven ervan afhing. Boeren. Boeren. Boeren. De hele dag door. Serieus, ik kan niet beginnen te beschrijven hoe vreselijk het was. Het was tijd om enkele extreme maatregelen te nemen.
“Laat me je vertellen, elke Nederlander is aangesloten op een continue suiker IV”
De dokter kon me eindelijk vertellen wat het was. Het bleek een echt nare bacterie te zijn die mijn leven in een levende hel veranderde. Hoewel antibiotica een deel ervan wegnamen, was mijn langzame maar zekere weg naar herstel vooral te danken aan een ander eetpatroon. Ik moest onmiddellijk stoppen met het eten van suiker. SUIKER. Mijn kostbare witte gif. Dat heerlijk zoete troostende spul dat ik heb leren kennen en liefhebben. Ik weet dat je de boodschapper niet moet neerschieten en dat soort dingen, maar ik was echt dichtbij om mijn dokter daar te knieën waar de zon niet schijnt voor het brengen van dit slechte nieuws.
Toen ik eenmaal aan het idee gewend was, was ik niet zo teleurgesteld: ik drink nooit frisdrank en ik kook altijd met verse ingrediënten. Het vermijden van mijn dagelijkse Snickers zou toch niet zo moeilijk moeten zijn, toch? Fout. Ik begon te beseffen dat ik mezelf veel vaker beloonde met suiker dan ik me eigenlijk realiseerde: thee met honing om de dag te beginnen, hier en daar een snoepje, wat gemberkoekjes als ochtendtraktatie, goede kwaliteit chocolade boven thee met honing rond 16.00 uur, nog een koekje in de avond, wentelteefjes met fruit en suiker in het weekend… Mijn suikerinname bleek eindeloos te zijn. Verdorie. En ik was zo heerlijk onwetend.
“Ik droom ervan om te dansen in een fanfare met suikerspin in de ene hand en een Snickers als baton in de andere”
Hoe dan ook, ik ben er behoorlijk goed in geworden om mijn geliefde suiker te vermijden. Ik eet nauwelijks snoep – met af en toe een maandelijkse terugval – en ik zorg ervoor dat ik de etiketten op voedsel controleer om te zien of ze suiker bevatten. Laat me je vertellen, elke Nederlander is aangesloten op een continue suiker IV. Zelfs als je de koekjes, snoep en andere voor de hand liggende verdachten weglaat, heb je nog steeds ketchup, mayonaise, crackers, spek, blokken bouillon en nog veel meer producten die behoorlijk wat suiker bevatten. De strijd is echt. Net als mijn tranen.
En het ergste van alles: ik voel me ZO veel beter. Geen maagpijn meer, geen boeren meer, nauwelijks misselijkheid. En veel minder hoofdpijn. En een paar kilo lichter. En meer energie. En heb ik al genoemd dat ik me veel beter voel? Zoals mezelf? Best triest, want ik huil van binnen om alle kostbare momenten die ik nog had kunnen hebben met suiker. Ik droom ervan om te dansen in een fanfare met suikerspin in de ene hand en een Snickers in plaats van een baton in de andere. Ik droom van kaakbrekers, Willy Wonka's chocoladehemel en frisdrank in de felste kleuren. Oh goed, me tien keer beter voelen telt ook voor iets, toch? Mijn advies is; probeer dit niet thuis. Suiker afschaffen zal meer pijn doen dan je weet.



