Paris dagboek

Afgelopen weekend was volledig gewijd aan Parijs en zoals Audrey Hepburn ooit zei: Paris is altijd een goed idee. May-Britt’s Kadjar was mijn vervoermiddel en deze keer nam ik mijn jongen mee voor de rit.

Op naar de races

We verlieten het kantoor afgelopen vrijdagmiddag en ik hoopte dat ik gewoon kon ontspannen op de passagiersstoel, als de DJ van de auto, maar helaas, dat zat er niet in. Ik moest rijden en aangezien er niets is wat ik meer haat dan met een handgeschakelde auto rijden. Vooral als je in de file staat. Maar ik geef het toe, het ging allemaal veel soepeler dan ik dacht omdat deze auto zoveel handige trucjes en apparaten heeft; gegarandeerd een paniekvrije rit voor iedereen die bang is en slecht is in het gebruik van de koppeling.

De handige trucjes en apparaten

Het beste van alles is dat je op je dashboard kunt zien wanneer het tijd is om van versnelling te wisselen. Het is niet alleen geruststellend, het is ook economisch. De achteruitkijkspiegels aan beide zijden van de auto lichten op wanneer er een auto naast je rijdt. Je weet wel: de dode hoek. Die bestaat niet meer. Een andere slimme truc is dat het volume van je muziek dimt wanneer je over de verkeersdrempel rijdt, zodat als je ooit in slaap valt (alsjeblieft niet) het je wakker maakt. Last but not least, en waarschijnlijk mijn favoriete functie van allemaal, deze auto helpt je parkeren. Parallel parkeren, schuin parkeren, haaks parkeren. Deze auto doet het voor je. Serieus.

In Parijs

Rijden naar Parijs is altijd langer dan ik denk dat het zal zijn (vanuit Amsterdam dan). Ik denk dat we er ongeveer 7 uur over hebben gedaan om daar te komen, maar het geweldige aan deze stad is dat, ongeacht hoe laat je er ook aankomt, de restaurantkeukens altijd nog open zijn. En zo hadden we een lekkere middernachtsnack bij Café Madeleine, buiten op het terras met heaters en een fles Chablis, vanages en charcuterie. Ik was zo blij als een schelp.

Laat de velib achter, pak de auto

Parijs is een gigantisch doolhof voor iedereen die erin rijdt, maar een angstaanjagend doolhof als je geen grote fan bent van rijden. Neem bijvoorbeeld de rotonde bij de Arc de Triomphe. Iedereen zigzagt daar doorheen en gelukkig slaagde ik erin om er levend uit te komen.

Hier is een korte lijst van dingen die je niet wilt missen, allemaal in de Madeleine buurt:

• Ik kwam even langs Ladurée om wat macarons te kopen voor de rest van de meisjes op kantoor. Persoonlijk ben ik geen grote fan, ik geef de voorkeur aan een palmier. Weet je wat ik bedoel? Die koekjes die je eet voor ontbijt of dessert, in de vorm van een palmboom (vandaar de naam).
• De Maille winkel (het mosterdmerk) is geweldig. Ik raakte bijna gek daar vanwege hun enorme assortiment en hun verpakking is even geweldig.
• Café Madeleine is een van die typische schattige Parijse cafés met een schattig terras dat het hele jaar door toegankelijk is (dank je wel voor de buitenverwarming). En laat je niet te veel verrassen door de chagrijnige ober, dat is gewoon een deel van Parijs.
• Ik ontdekte een geweldige bagelwinkel die verspreid is over de stad. De zaak heet Bagelstein. Het doet me een beetje denken aan New York.
• Cojean is de plek voor een groene smoothie en een verse salade. Je kunt dit ook overal in de stad vinden.
• Ik hou ervan om af te wisselen tussen winkels en cafés. Neem Colette bijvoorbeeld (deze winkel vereist een beetje herstel aangezien het altijd stampvol is): er tegenover is een schattige brasserie genaamd La Coupe d’Or. De perfecte plek om te hangen en iedereen voorbij te zien lopen.
• We verbleven in het Hôtel du Ministere. Klein maar zeer comfortabel, geweldige bedden en een vriendelijk personeel. En de locatie is perfect. De schattigste cafés en winkels zijn allemaal op loopafstand.
• Loop even binnen bij Hôtel Le Bristol voor een cocktail als je feestelijk wilt zijn.