reizen met handbagage?

Voor het vertrek naar Peru besloot ik deel te nemen aan een klein sociaal experiment. Nou, wacht, technisch gezien is het geen sociaal experiment maar een persoonlijk experiment, maar toch. Een experiment niettemin. Ondertussen ben ik al weer terug in mijn hometown en ik ben hier om mijn ervaringen te delen over: reizen met alleen handbagage. Één kleine tas. Voor een reis van 8 dagen.

Eerst en vooral, ik heb een bekentenis te doen. Ik had een pact met mezelf gesloten om de volgende informatie nooit te delen, maar ik realiseerde me al snel dat ik het niet voor mezelf kon houden. Toen ik op de luchthaven aankwam om mijn vlucht te nemen, verliep alles soepel. Mijn mini-koffer en ik gingen naar mijn gate om in te stappen totdat ik een stewardess hoorde roepen: “Excuseer, mevrouw! Oh mevrouw!” Ik wilde doorgaan met lopen, maar ik draaide me toch om en ze vroeg of ik alsjeblieft naar haar kon komen.

“We hebben nauwelijks ruimte voor handbagage, zou je zo vriendelijk willen zijn om je koffer in te checken voor het opslaggebied.” Wacht even! Dit was niet wat ik had gepland! Ik probeerde de situatie te vermijden, maar voordat ik het wist, greep ze mijn koffer vast en zei nogal nerveus: “Oh wauw, deze tas is veel te zwaar. Deze moet beslist onderin worden opgeslagen.” Dus oké, ik geef toe, ik heb misschien een heel klein beetje meer ingepakt dan ik had gepland, maar ik slaagde erin om alles in één kleine koffer te proppen zodat niemand het zou opmerken.

“Oh wauw, deze tas is veel te zwaar. Deze moet beslist onderin worden opgeslagen.”

Er waren drie hoofdredenen waarom ik wilde proberen te reizen met alleen handbagage. Ten eerste, ik hoefde niet te wachten op mijn tas bij de bagageband. Ten tweede, ik hoefde me geen zorgen te maken dat mijn tas niet was achtergelaten op de luchthaven.En last but not least, zodat ik geen zware koffer hoefde te slepen. Maar al deze drie redenen konden eigenlijk wel de prullenbak in. Godverdomme.

Bij aankomst in Lima gingen mijn reisgenoot en ik naar de bagageband om onze koffers op te halen. Die van hem verscheen vrijwel onmiddellijk, terwijl ik bleef wachten. Het voelde als een eeuwigheid. En dan nog wat. Vrijwel iedereen had zijn of haar koffers en daar stond ik, met lege handen, bang dat mijn tas inderdaad was achtergelaten. Gelukkig verscheen hij en de rest van mijn reis was goddelijk en ik brak mijn rug niet door het slepen van duizend kilo aan spullen.

Voor mijn terugvlucht terug naar Amsterdam werd ik opgewaardeerd naar de businessclass en belandde daardoor in het vliegtuigparadijs. En bij aankomst liep ik rechtstreeks door naar de aankomsthal waar mijn lieve vader op me wachtte om me thuis af te zetten.

Dus al met al is reizen met alleen handbagage het beste wat er is. Ik overweeg zelfs om een kleine rugzak aan te schaffen voor toekomstige reizen, zodat ik altijd met alleen handbagage reis. Serieus, ik zou het iedereen aanraden. Het is niet alsof je veel kleren nodig hebt en in ruil daarvoor voel je je zoveel meer op je gemak. Team handbagage voor altijd!